Thursday, 16 February 2012

ခရမ္းရိပ္ အနုပညာမဂၢဇင္း [ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၂]

with 0 comments




ခရမ္းရိပ္ အြန္လိုင္းမဂၢဇင္း စီစဥ္သူမ်ား


                                                                                                   ေမာင္မိုးခ်ိဳ
                                                                                                   ဆူးခက္မင္း
                                                                                                   မင္းလုလင္
                                                                                                   သူရႆ၀ါ

××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××



ကဗ်ာ



မ်က္စိမွိတ္၍ လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း

_________ အ လ င္ း ႏွ စ္ ___________________


(၀မ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းတဲ့ တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခုက)


// လူ႔အသက္ရွင္ေနမႈတြင္ ဝင္ရိုးစြန္းႏွစ္ဘက္ရွိသည္
မေန႔က အိပ္မက္ထဲတြင္ လူေတြအားလံုး
ဝါးလံုးတန္းတစ္တန္းေပၚေရာက္ေနၾကသည္ //
ယုဒသစ္ပင္ေျခရင္းတြင္ ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနေသာ နႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္
ေသြးဆာေနေသာ အဝိဇၨာတြင္းထဲ မီးပ်က္ေနခဲ့သည္
(ဒီေလာက္ဆိုးတဲ့ အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး
ဘယ္တုန္းကမွ မျဖစ္ခဲ့ဖူးပါဘူး)
// မည္သူကေျပာတာလဲ? ကၽြန္ေတာ္မမွတ္မိေတာ့ပါ
တစ္စံုတစ္ရာေသာ သံသယကေတာ့
ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ၾကြင္းက်န္ေနဦးမည္ျဖစ္သည္ //
(အရာရာတိုင္းဟာ အနိစၥျဖစ္ၿပီး ဘယ္အရာကမွ မျမဲပါဘူး)
တကယ္ေတာ့ လူ႕ဘဝဆိုတာလည္း
ဘုရားသခင္ျပဳေတာ္မူတဲ့ ဟာသတစ္ခုျဖစ္လွ်င္
စာတန္က ေလွာင္ရယ္ေနေပလိမ့္မည္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းမွာ ဓာတုေဗဒ ဓာတ္ခြဲခန္းတစ္ခုရွိပါသည္
ကၽြန္ေတာ္အထင္ေျပာရရင္ေတာ့
ဂ်နီဖာအင္နစၥတန္က ဂ်ိဳလီထက္ပိုၿပီး ဆြဲေဆာင္မႈရွိတယ္ (( ထင္တာပဲ
// နာမည္ဆိုသည္မွာ ထင္ျမင္ခ်က္တို႔ျဖင့္ ဖြဲ႕စည္းထားေသာ
အေရခြံတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါသည္
ပန္းပြင့္မ်ားပြင့္ေသာ ဤကမာၻေျမႀကီးေပၚတြင္
ပန္းပြင့္မ်ားေၾကြက်ေသာ ဤကမာၻေျမႀကီးေပၚတြင္ //
(မီးေတာင္ေခ်ာ္ေျမဟာ
စိုက္ပ်ိဳးဖို႔ အေကာင္းဆံုးေျမမ်ိဳးျဖစ္)  လွ်င္
မိုးကုတ္စက္၀ိုင္းရဲ႕ အစြန္းဘက္ဆီေရာက္ေအာင္
ေနာက္ထပ္တစ္ခါေလာက္ ျပန္ေမွ်ာ္ၾကည့္ခြင့္ ရခ်င္ပါသည္
// ဘ၀ထံမွ ဘာမွ မရလိုက္သူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္
သင့္ကုိယ္သင္ အျပစ္က်ဴးလြန္မႈတစ္ခုကို
ရွာေဖြေနသလို ခံစားရပါသလား
အေဟာင္းသည္ အေဟာင္း အသစ္သည္ အသစ္
ဟိုး...အရင္ကအတိုင္းပင္ //
(ဖမ္းစားမႈေတြရွိေနဦးမွာပါလားဆိုတာကို
သေဘာေပါက္ဖို႔ေလာက္ငွရံုပါပဲ)
စိတ္သည္ မတၱာ ျဖစ္၏/ မျဖစ္၏
ရူပေဗဒအီေကြးရွင္းမ်ားျဖင့္
ပံုေဖာ္ / ဖ်က္ဆီး / က်ဆံုးေစရန္အလို႔ငွာ
အမွန္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး
ဆပ္ျပာပူေဖာင္းမ်ားသာ ျဖစ္သည္
အလြန္ မွားယြင္း / လြတ္လပ္စြာျဖင့္
ဆိတ္ဖလူးပင္တြင္ သီး/ ခြင့္ရခဲ့ေသာ စပ်စ္သီးတစ္လံုး
သို႔မဟုတ္ ...
သူ႔ကိုယ္သူ ျမစ္ထဲခုန္ခ်အဆံုးစီရင္သြားေသာ
သက္တန္႔တစ္စင္း၏ အေရာင္တစ္ေရာင္ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏိုင္သည္
ေက်ာခ်င္းကပ္ရက္ ခဲဆိပ္သင့္ေနေသာကံၾကမၼာအရ
ရာသီအစပတ္ပ်ိဳးမွာတင္ ဇာတ္လမ္းက မွားေနခဲ့ၿပီးၿပီ
// ေက်းဇူးျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို
ခ်ိန္ခြင္လွ်ာေပၚမတင္ၾကပါႏွင့္
ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္စားေသာကိစၥမွာ
အလင္းျပန္ျခင္းျဖစ္သည္ //




Foot Note -
(အပန္းေျဖနားရက္မ်ား - ၄ မွ စာသားမ်ား = ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)
// ကေ၀မွတ္စု မွ စာသားမ်ား = မင္းခိုက္စိုးစန္ //


                                                               _____________________________________


ဟုတ္ကဲ့ ။ ခဏေလးပါ သူနမ္းေတာ့မယ္

________ ေ အ ာ င္ ခ် မ္ း ငဲ ___________________

အဆက္မျပတ္ အၿမဲေႏွာင့္ယွက္ေနတဲ့ မသိမႈအခန္းထဲမွာ
ေရပုံးနဲ႔ ႀကိဳးကုိငင္ရင္း ရစ္ပတ္ ဆြဲခ်ည္လုိက္ေတာ့
ေဟာသည့္ တစ္ၿမိဳ႕လုံး လိပ္ျဖစ္သြား/နားမလည္ဘူး/လိပ္ျဖစ္သြား
ၿပီးမွ ၾကံရာမရေတာ့သလုိ ေန႔စဥ္ဘဝကုိ ဟင္းတစ္ခြက္လုိ
အမယ္ ေပါင္းစုံထည့္ / သိၿပီးသားနည္းနာမ်ားကုိက လာလာၿပီးၿပိဳက်ေနေတာ့
ရွိၿပီးသား နည္းနာအတုိင္း ခ်က္/ခ်ပ္/ခ်တ္ အဲ့သည့္လုိ chat
ႏွင္းေလွ်ာစီးသလုိ လွ်ာမွာေလွ်ာစီးလာတဲ့ နာမည္/အမည္ ကုိ တန္းမွာတင္ၿပီး/ၿပီ
မရွိတရားလုိ႔ေခၚတဲ့ ေလကုိ လက္နဲ႔ဆုပ္လုိက္တယ္/မယ္
စာတန္းထုိးၿပီးသား ေနထုိင္မႈေတြကုိက ရုပ္လကၡဏာမဲ့ ဆုိလွ်င္/ရင္..
The Waste Land ကဗ်ာကုိ အရက္နဲ႔ျမည္းတဲ့ည/အဲ့သည္ည
လူမူအသိတရားေဘာင္/ေထာင္ထဲ ။ မွာ ျဖစ္ရပ္မွန္ ၾကားမေကာင္းမႈ ဆုိတာနဲ႔
ကမ္းလာတဲ့လက္ကုိ ဖယ္ၿပီး ျငင္းပယ္တဲ့လက္ကုိ ကမ္းလုိက္တယ္
ရွိ/ ပါတယ္။ ေနပါတယ္။ ၿပီးသားပါ။ ေနမွာပါ။ ရွိ /သည္လုိဆုိ
ရွိေနပါတယ္၊ ရွိၿပီးသားပါ၊ ရွိေနမွာပါ၊ ရွိေနဦးမွာပါ၊ ရွိေနမွာေပ့ါ၊ ရွိေနမွာပါပဲ
လတ္တေလာ ဖုန္းေခၚလုိ႔ မရတာကလြဲလုိ႔ / လြဲၿပီး ။ ဒါပဲရွိတယ္
လတ္တေလာ ဖုန္းမေခၚလုိ႔ မရတာကလြဲလုိ႔ /လြဲၿပီး ။ေနမွာပါ
လတ္တေလာ ဖုန္းေခၚၿပီး ဖုန္းမကုိင္တာကလြဲလုိ႔/ လြဲၿပီး။ေနမွာ
အကယ္၍ ဘာသာစကားေဘာင္/ေထာင္ ရွိတယ္ဆုိလွ်င္
ဖုန္းေခၚလုိ႔ မရေအာင္ ဖုန္းပိတ္ထားလုိ႔ေနမွာပါ ။ေပါ့
အစာအိမ္မွာ ငါးမူးေစ့ေတြ႕ရွိေၾကာင္း ၊ အဲ့ဒါေပါ့
က်ေနာ့္ အစာအိမ္ထဲက်သြားတာ ငါးမူးေစ့မဟုတ္ဘူး ေမာင္သိန္းေဇာ္ရဲ႕ ဘဝဗ်
ဟုတ္ကဲ့ အခုတေလာ အသဲႏွလုံးထဲ က်ဴးေက်ာ္ေနတာဟာ
သူမရဲ႕ က်ေနာ့္အတြက္ အကုိက္အခဲေပ်ာက္ေဆး အနမ္းတစ္ပြင့္ ။                ။

                                                                                            

                                                               _____________________________________


ျမင္သမွ်က အျဖဴေရာင္ (၂)


______ ေ မ ာ င္ မို း ခ်ိ ဳ ___________________

ငါ့ကိုယ္ငါ ဘာအေရာင္လဲ ျပန္မေတြးျဖစ္တဲ့အခါ ။
အရာရာက ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ သက္ျပင္းမ်ိဳးနဲ႔ ။
ေငးတယ္ ေတြးတယ္။
ရင္ဘတ္မွာ အထပ္လိုက္က်လာတဲ့ ေနာင္တလိုစကားမ်ိဳး။
အေနာက္အရပ္အေရာက္မွာ ျမင္ရတဲ့“ေန”က အခါးေရာင္။
သူ႔ဘဝလို ဘယ္ပန္းကမွ မလွဘူးဆိုတဲ့ မ်က္လံုးမ်ိဳး။
လက္သည္းခြံေတြက အစ ေအးလာတယ္။
ခုတင္ေဘးက စားပြဲေပၚက အိပ္မက္ကို တစ္လွမ္းခ်င္း ေငးေနဖို႔ကလြဲရင္။
ဖင္စီခံနားထိေရာက္သြားတဲ့ မနက္ျဖန္တစ္ခုလို။
၀.၅ မဂၢါဝပ္ မီးလံုးနဲ႔ အိပ္ဖို႔ထက္ မ်က္လံုးေတြဖြင့္ထားဖို႔လိုေၾကာင္း ေျပာျဖစ္။
အဲဒီေနာက္ အေပ်ာ္အပါးဆိုတဲ့စိတ္ကို သူ႔နား သြန္ခ်လိုက္။
လူက အျဖဴဆို အပူေတြ တစ္ထပ္ျပီးတစ္ထပ္။
စိတ္သြားတိုင္း စိတ္ပါသြားဖို႔ ပိုအေရးၾကီးလာတယ္။
ထပ္ေရာက္တဲ့ အေခါက္မွာ ငါ့ကိုယ္ငါ လြင့္ကနဲ ။
ျမင္လိုက္ ။ ျပလိုက္ ။ ခႏၶာက ျပတိုက္တစ္ခုလို သူတို႔ ေျပာစရာ သိပ္မ်ားလာတယ္ ။
စိတ္ထဲ ထိုးသြင္းလိုက္တဲ့ ဓားက လူနဲ႔ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတဲ့ အျပံဳးမ်ိဳး ။
ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုမက ။ အထူးသျဖင့္ မ်က္လံုးေတြ ေဝဝါးလာတာကလြဲရင္ အရာရာ။
စိတ္က ဟိုဟိုဒီဒီ ကစဥ့္ကလ်ား . . .



                                                               _____________________________________


ေရာဂါဟာအနက္ေရာင္ေက်ာပိုးလြယ္အိတ္ထဲမွာ တြဲခို

____________ မ င္ း လု လ င္ _________________________


အပိုင္းအစေတြကို ေမ့ေလ်ာ့ပစ္လုိက္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနတုန္းပဲ  စိတၱဇဟာ
တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ခ်ည္ေႏွာင္လာတယ္ ၾကိဳးေတြျပတ္ေနတဲ့ ဂစ္တာကို
သံေယာဇဥ္ျဖစ္လြန္းေနမႈကလဲ စိတၱဇပဲ ဘာလို႔လဲ ေမေမ
လူေတြက လူပီသလြန္းတဲ့အခါ ရြံစရာေကာင္းလာတယ္ ျမင္ျမင္သမွ်
အတတ္ပညာေတြခ်ည္းပဲဆိုေတာ့ ခံစားမႈဝါဒီတစ္ေယာက္ဟာ ကမာၻ
အေပၚကေန ထြက္ခြာသြားေပးရမလား ဟင့္အင္း မဟုတ္ဘူး ေမေမ
လူေတြကို ကြ်န္ေတာ္ခြင့္မလႊတ္တတ္ေသးဘူး ဆူပါ ရိုက္ပါ ငယ္ငယ္ကလို
နားဝင္ခ်ိဳစြာ ဆဲပါ အနက္ေရာင္ေက်ာပိုးအိတ္ေလး ေဟာင္းေနျပီ
ေမေမ အနက္ေရာင္ဆိုေတာ့ ေဟာင္းႏြမ္းေနမွန္းမသိသာဘူး ကြ်န္ေတာ္လဲ
ေဟာင္းႏြမ္းေဆြးေျမ႕  တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနတဲ့ စီးကရက္ကို ဦးေနွာက္ထဲ
ထိုးသြင္းပစ္လုိက္တယ္ ေမေမ မၾကိဳက္ဘူး ကြ်န္ေတာ္ကလဲ ဂရုမစိုက္ဘူး
စိတ္ဆိုးေနမလား ေမေမ သားလူမိုက္ဟာ အေမ့ရင္ခြင္နဲ႔ အနီးတ၀ိုက္မွာ
ေပ်ာက္ကြယ္ေနတာ ေပ်ာက္ဆံုးေနတာ အမွတ္တရေတြနဲ႔ ကင္းကြာေနတာ
အိပ္မက္ေတြကိုအေရာတဝင္လုပ္ေနရတာ ကြ်န္ေတာ္ ပ်င္းတယ္ ေရာစပ္ထားတဲ့
အေရာင္ခပ္ျပင္းျပင္းေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္မမွီမကမ္း ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အနုပညာဟာ
လူယဥ္ေက်းေတြရဲ႕ ပစ္စာ  ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရယ္ရလြန္းလို႔ အာေခါင္ေတြနာလာတဲ့အထိ
သူတို႔ သိပ္သနားစရာေကာင္းတာပဲ ေမေမ တားျမစ္ဧရိယာေတြမွာ ကြ်န္ေတာ္
ေပ်ာ္တယ္ ကဲ့ရဲ႕သံေတြၾကားမွာ ကြ်န္ေတာ္ေပ်ာ္တယ္ အနာဂတ္ဆီ ခရီးထြက္ဖို႔
ကြ်န္ေတာ့္အနက္ေရာင္ေက်ာပိုးအိတ္ေလးက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပီ ေမေမ
ေခတ္နဲ႔ေဝးရာကို ကြ်န္ေတာ္ ေျပးထြက္သြားဖို႔ သက္လံု လံုလံုေလာက္ေလာက္
စုမိေဆာင္းမိရွိလာတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္ဟာအစိမ္းေရာင္အပင္တစ္ပင္စိုက္မယ္
ကမာၻၾကီးကို အရြဲ႕တိုက္မယ္ အဲ့ဒီထက္ နည္းနည္းေလးပိုခ်င္လဲပိုမွာေပါ့
ေမေမ  သားေတာ့ေသမွာပါပဲ အဲ့ဒါဟာလဲ အျမင့္ဆံုးေအာင္ျမင္မႈ
ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္နိုင္တာပဲ ေမေမ  ။   ။


                                                               _____________________________________


 အန္ကယ္ဆမ္ကုိ Grand Royal တုိက္လႊတ္လုိက္တယ္

______________ မို း လိႈ င္ ည __________________



ေသာက္ေသာက္… အန္ကယ္ဆမ္.. ေသာက္
အဲဒါ ဂရင္းရြိဳင္ရယ္လုိ႔ေခၚတယ္ အန္ကမ္ဆမ္
ဘီအီး အစစ္ေလာက္ အရသာရွိၿပီး
ေတာအရက္လုိ… စြဲမက္ဖြယ္ပဲ.. အန္ကယ္ဆမ္
ဒီေနရာမွာေတာ့ ဒီအရက္ေတြပဲ တစ္ၿပည္လုံး ေသာက္ၾကတာပဲ
ေဒသခံဝီစကီကုိ အန္ကမ္ဆမ္ ခံတြင္းေတြ႕မယ္ ထင္လုိ႔…
ေၿပာစရာရွိတာေတြလည္း ေၿပာၾကတာေပါ့…
ကၽြန္ေတာ္က အန္ကမ္ဆမ္ကုိ လူေပ်ာ္ၾကီးမွန္း သိပါတယ္
ဒါေပမယ့္ အန္ကယ္ဆမ္…
ကမာၻၾကီးရဲ႕ ေနရာတုိင္းကေတာ့ အန္ကမ္ဆမ္လုိ ေပ်ာ္မေနနုိင္ဘူး
အန္ကယ္ဆမ္က အုိင္စီး ... အုိင္စီး
ေခါင္းတစ္ၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႔ အဲဒါ ႏုိင္ငံေရးအက်ပ္အတည္းေတြေၾကာင့္
လူအခြင့္အေရး အညီအမွ်မရလုိ႔..ဆုိၿပီး အန္ကယ္ဆမ္ ရမ္းၿဖီးဦးမယ္
ကၽြန္ေတာ္ အားမနာပါးမနာ ေၿပာပါရေစ.. အဲဒါ အန္ကယ္ဆမ္ေၾကာင့္ပါ
အန္ကယ္ဆမ္ ေလာဘေတြေၾကာင့္ဆုိ ပုိမွန္မယ္ အန္ကယ္ဆမ္..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အတိတ္ကုိ ခဏေလာက္သြားၾကည့္ရေအာင္လား
ဒုတိယကမာၻစစ္အၿပီးမွာ အန္ကယ္ဆမ္ဟာ ကမာၻတစ္ၿခမ္းကုိ
သိမ္းပုိက္ဖုိ႔ ၾကံစည္ခဲ့တယ္ေလ... အန္ကယ္ဆမ္က ဆိုဗီယက္,ရန္ကုိ
ေၾကာက္ၿပီး ႏုိင္ငံတုိင္းကုိ သစၥာခံခဲ့ခုိင္းခ်င္တာပဲ အန္ကမ္ဆမ္..
အန္ကယ္ဆမ္ နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ၾကားမွာလည္း ၾကီးမားတဲ့ကြဲၿပားမႈရွိတာ
အန္ကယ္ဆမ္ သိပါတယ္...
ဗုိလ္ဗထူးသာ မႏၱေလးမွာ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္မထားခဲ့ဖူးဆုိရင္
အန္ကယ္ဆမ္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အထက္အညာက ၿပန္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး
အန္ကယ္ဆမ္က ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္တစ္ရာ ပုိၿပီးၿမင္ပါတယ္...
ညၾကီးမင္းၾကီး အိမ္ၿဖဴေတာ္ ေရွ႕က ၿမက္ခင္းေပၚမွာ ၃၈ မ်ဥ္းၿပဳိင္ကုိ
မွင္နီတားပဲ.. ကုိရီးယား ေတာင္ေၿမာက္ခြဲၿခားသလုိမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေပၚ
အန္ကယ္ဆမ္ လုပ္ခြင့္မရလုိက္ဘူး...
ဖိလစ္ပိုင္ကုိ လြတ္လပ္ေရးေပးမယ္ ကတိနဲ႔ ၿပင္သစ္တပ္ေတြကုိ တုိက္ခုိင္းၿပီး
ကတိပ်က္ခဲ့တာလည္း အန္ကယ္ဆမ္ပဲေလ...
အဲဒါဆုိ အန္ကယ္ဆမ္ဟာ ဖက္ဆစ္ေတြနဲ႔ ဘာကြာလုိ႔လည္း...
ဒိန္ဘင္ဖူး တုိက္ပြဲ အၿပီးမွာ... အင္ဒိုခ်ဳိင္းနားက ၿပင္သစ္ေတြ
ေနာက္ဆုတ္ခဲ့သလုိ ..
ဂ်နီဗာ အစည္းအေဝးကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး
ကြန္ၿမဴနစ္ တားဆီးေရးဆုိၿပီး အင္ဒုိခ်ဳိင္းနားကုိ စစ္တလင္း ၿဖစ္ေစခဲ့တာလည္း
အန္ကယ္ဆမ္ေလ...
ဦးေလး“ဟုိ” အတန္တန္တားေနတဲ့ၾကားက ဗီယက္နမ္ အမ်ဳိးသားခ်င္း သတ္ၿဖတ္ဖုိ႔
ေသြးထုိးေၿမွာက္ပင့္ၿပီး ဟႏြိဳင္းက်သြားရင္ အင္ဒုိခ်ဳိင္းနား သစ္ေတာေတြေအာက္က
ရတနာေတြကုိ အာသာငမ္းငမ္းနဲ႔
အန္ကယ္ဆမ္ ကုိယ္တုိင္ဝင္ၾကဲ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ေထာင္ၾကာ
ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြၾကားမွာ အန္ကယ္ဆမ္ အရွက္ကြဲခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား
အန္ကယ္ဆမ္ သက္တမ္းႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ရာေက်ာ္သက္တမ္းေလးနဲ႔
အာရွကုိ ေလ့လာဖုိ႔ လုိပါေသးတယ္ အန္ကယ္ဆမ္..
အန္ကယ္ဆမ္က ဆီးတုိးကို ဖြဲ႔ဖုိ႔ၾကဳိးစားခ်ိန္မွာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ကုိဖြဲ႔ခဲ့တယ္
အဲဒီကတည္းက အန္ကယ္ဆမ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကို
စိတ္ခုခ်င္ခုေနပါလိမ့္မယ္...
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က အန္ကယ္ဆမ္နဲ႔ အုိင္ဗင္ၾကားမွာ ေၿမဇာပင္ မၿဖစ္ခ်င္ဘူး
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းၿပည္က ငယ္ငယ္ လူဦးေရက နည္းနည္း
လူမ်ဳိးစု အမ်ားအၿပားနဲ႔ ကုိယ္ပုိင္ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့စရုိက္ေတြ
ႏွစ္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ထိန္းသိမ္းလာရတာ အန္ကယ္ဆမ္
ပထဝီအရ လူဦးေရ အမ်ားဆုံးႏွစ္ႏုိင္ငံၾကားမွာေနရတာ
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က မေၿဖာင့္မတ္လို႔ကုိမရဘူး အန္ကယ္ဆမ္
အင္ပုိင္ယာတုိင္းမွာေတာ့ အတက္အက်သံသရာရွိတယ္ အန္ကယ္ဆမ္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အက်ပ္အတည္းကာလေတြကုိ စိတ္မပ်က္ေတာ့ဘူး
အန္ကယ္ဆမ္သာ ကုိယ့္ ၿပည္သူေတြ သတ္ေသရတဲ့အထိ
လူခ်မ္းသာေတြ အာသာရမၼက္ ၿဖည့္စြက္ေပးရတာေတြ မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့
အန္ကယ္ဆမ္က အီရတ္ကုိ ဒီမုိကေရစီေပးမယ္ဆုိၿပီး ဝင္တုိက္ေတာ့
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွာ စိတ္ပ်က္လုိက္ရေသးတယ္...
ဒုတိယကမာၻစစ္ၿပီးကတည္းက အန္ကယ္ဆမ္ဟာ ဘယ္စစ္ေၿမၿပင္မွာ
အႏုိင္ရဖူးလုိ႔လဲ ႏုိင္ငံေရးအရလည္း ႐ံႈးတယ္ စစ္ေရးအရလည္းမေအာင္ၿမင္
အန္ကယ္ဆမ္... မာန္မာနေထာင္လႊားခ်င္တာသက္သက္နဲ႔
လူအသက္ေတြကို မေဆာ့ကစားပါနဲ႔...
အဲဒီေလာက္ေၿပာရင္ အန္ကယ္ဆမ္.. သေဘာေပါက္မွာပါ
အန္ကယ္ဆမ္ စာတတ္ပါတယ္...
ဒါေပမယ့္ေပါ့ အန္ကယ္ဆမ္.. အခုထက္ထိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔
တုိင္းၿပည္ထဲမွာ ေခြးအေတြ လႊတ္ေက်ာင္းဖုိ႔ အန္ကယ္ဆမ္
စဥ္းစားေနေသးတယ္...
အက်ဳိးအၿမတ္တြက္ကိန္းမွာ အန္ကယ္ဆမ္အတြက္ ထပ္တုိးကိန္းေတြ
ထြက္လာမယ္ဆုိ အန္ကယ္ဆမ္... ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တုိင္းၿပည္အသံကုိ
တစ္ကမာၻလုံးဆူညံေနေအာင္ေၿပာဦးမွာပဲ...
အန္ကယ္ဆမ္က DV ေလးေဖာက္ေပးလုိက္ စေကာလားရွစ္ေလးေပးလုိက္
လစာေတြ အမ်ားၾကီး အန္ဂ်ီအုိအလုပ္အကုိင္ေလး ေပးလုိက္နဲ႔
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြထဲက အေကာင္းစား ဦးေႏွာက္ေတြကုိ
သဲ့ထုတ္ဖုိ႔ စဥ္းစားေနတယ္...
ၿပီးေတာ့ အေမရိကန္ အထင္ၾကီးဝါဒ ဇြတ္အတင္းၾကီး ရုိက္သြင္းပါေရာလား
ဒီပညာေတြ အေမရိကန္ေရာက္မွ သင္ရတယ္
ဒီအခြင့္အလမ္းမ်ဳိး အေမရိကန္ေရာက္မွရွိတယ္..
ဒီဘာဂါမ်ဳိးက အေမရိကန္ၿဖစ္မွ စားရတာမ်ဳိး...
မရုိးမသား မသိမ္းသြင္းပါနဲ႔..
ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ အန္ကယ္ဆမ္ စာၾကည့္တုိက္ေတြ
သုေတသန အလုပ္ေတြအတြက္ အန္ကယ္ဆမ္ကုိ ေလးစားပါတယ္
ဒါေပမယ့္ေပါ့...
အဲဒီ ရုပ္ဝါဒီသက္သက္နဲ႔ေတာ့ အန္ကယ္ဆမ္ အနာဂါတ္က
စုိးရိမ္မွတ္ေရာက္ေနပါၿပီ...
အန္ကယ္ဆမ္... ကမာၻကုိ ဆရာလုပ္မယ့္အစား
ကမာၻၾကီးဆီက သင္ယူစမ္းပါ... ၿပီးေတာ့ အတၱမၾကီးပါနဲ႔...
က်န္တဲ့ကမာၻဟာ မိသားစုမ်ဳိးႏြယ္နဲ႔ေနတာပါ...
အန္ကယ္ဆမ္လုိ ေၿခသလုံးအိမ္တုိင္... မဟုတ္ပါဘူး

အန္ကယ္ဆမ္.. နားေထာင္ရတာ ေမာသြားျပီလား
ရူဘီစီးကရက္ေလးဖြာလုိက္..
ဘယ္ကထုတ္တာလဲေတာ့ မေမးနဲ႔
အာဏာပုိင္ေတြပုိင္တဲ့ ေနရာကပဲ..ၿဖစ္မယ္
မင္း အဲ့ေလာက္စာေတြ ေလွ်ာက္ဖတ္ေနရေအာင္
ေတာ္ေတာ္အားေနလားလုိ႔ အန္ကယ္ဆမ္ ထင္ခ်င္ထင္မယ္
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘာမွလုပ္စရာမရွိေအာင္ အန္ကယ္ဆမ္က
စီးပြားေရးပိတ္ထားတယ္... အာဏာပုိင္ေတြက ပုိက္ဆံရေပါက္ရလမ္းေတြ
သူခ်ည္း သိမ္းက်ဳံးလုပ္ေနတာ...
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က လက္ဗလာေၿခဗလာနဲ႔ တရားမွ်တဖုိ႔ေၿပာေနရတာပဲ
သိပ္မၾကာေသးခင္ အၿဖစ္အပ်က္ေတြအရလည္း
အန္ကယ္ဆမ္ကုိ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ရေသးတယ္
အီရန္မွာ ေၿမာက္ကုိရီးယားမွာ ၿမန္မာၿပည္မွာ
အန္ကယ္ဆမ္ ႏုိင္ငံသားေတြကို ေထာင္က်မခံႏုိင္ဘူး မဟုတ္လား
ဒါဆုိရင္..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လူၾကီးေတြ ဒုကၡေရာက္ေအာင္ စိတ္ဝမ္းကြဲေအာင္
အနာဂတ္လမ္းေၾကာင္းေတြ ဗေလာင္းဗလဲၿဖစ္ေအာင္
အန္ကယ္ဆမ္... ဘာလို႔၀င္ရႈပ္ရတာလဲ ..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ မ်ဳိးဆက္နဲ႔ခ်ီတဲ့ အက်ပ္အတည္းကို
ခင္ဗ်ားလူတစ္ေယာက္ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ တန္ဖုိး မထားႏုိင္ဘူးေပါ့
ဟုတ္လား .. အန္ကယ္ဆမ္...
အန္ကယ္ဆမ္ စိတ္ဆုိးသြားၿပီလား..
ကၽြန္ေတာ့္ကိုေကာ မ်က္ကန္းမ်ဳိးခ်စ္ ကြန္ၿမဴနစ္လုိ႔
အန္ကယ္ဆမ္.. စြပ္စြဲခ်င္ေသးလား...
ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ အန္ကမ္ဆမ္လုိ ဒုံးခြင္းဒုံးလည္း မရွိဘူး
ေမာင္းသူမဲ့ေလယာဥ္လည္း မရွိဘူး.. အမ္ -၁၆ မရွိသလုိ
အက္ရွနီေကာ့ရုိင္ဖယ္လည္း မရွိဘူး...
ေတာ္လွန္ေရးတုန္းက အဖုိးသုံးတဲ့
ငွက္ၾကီးေတာင္ တစ္လက္ေတာ့ အိမ္ေခါင္ရင္းမွာ ခ်ိတ္ထားတယ္
သဘာဝေဘးဒဏ္ေတြ ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးမႈေတြ
ေရာဂါဘယေတြနဲ႔ လုံးခ်ာလည္လုိက္ေနတဲ့ ကမာၻၾကီးေပၚမွာ
အန္ကယ္ဆမ္... နဲ႔ မာန္မာနေတြနဲ႔ ေလာင္ၿမဳိက္ေနလုိ႔ အက်ဳိးမရွိႏုိင္ဘူး...
ဒီကဗ်ာက အန္ကယ္ဆမ္ လိမၼာလာမလားလုိ႔ ေၿပာၾကည့္တာ...
အင္ပိုင္ယာတုိ႔ အတက္အက် သံသရာမွာ အန္ကယ္ဆမ္ ဆက္လက္ ကံေကာင္းပါေစ...။


                                                               _____________________________________

 လူနာ

_________ ရို မီ ယို ________________

ဒီစတုရန္းကြက္ေတြေပၚမွာ ငါ အကြက္ေရႊ ႔မွားခဲ့တာမဟုတ္ဘူး
ယဇ္ပလႅင္ေပၚ ကိုယ္တိုင္တက္ခဲ့တဲ့ နယ္ရုပ္
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘုရင္ထင္ခဲ့မိေတာ့
အိပ္မက္ေတြက ျမိဳ ႔ရိုးတေလွ်ာက္ ျပိဳက်
မိတၱဴဆြဲထားတဲ့ ခံတပ္ေတြ နာလန္မထူေတာ့ဘူး။

“ၾတိဂံ”ေတြကို မုန္းတယ္
အဲဒါေၾကာင့္ ငါ့ရဲ႕ ဒီဂရီ အိုေနတဲ့ “ေထာင့္” ေတြကို ဖ်က္ေပးခဲ့တာ
ခဲဖ်က္တေလွ်ာက္က စိတ္ကူးအမႈန္ေတြ
ငါ့ စားပြဲေပၚမွာ က်န္ခဲ့တယ္။

အိပ္မက္ေတြကို wheel-chair ေပၚ တင္ေပးထားတယ္
လူနာ နံပါတ္ ၂၄ မွာ ဖိနပ္မပါဘူး။
ေကာင္းကင္တစ္ဖဲ့ကို အိတ္ကပ္ထဲေကာက္ထည့္ျပီး
လက္တစ္ဆုပ္စာ ၾကယ္ေတြဖန္ဆင္းပစ္လိုက္တယ္။

မ်က္ရည္က်တတ္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈမရွိဘူး
ဒီေသြးေၾကာေတြ ပက္ၾကားအက္ေနလို႔။

တကယ္လို႔သာ ကြ်န္ေတာ္က လက္ျပတ္တစ္ေခ်ာင္းဆိုရင္
ဗီးနပ္စ္ကို ျပန္ဆက္ေပးဖို႔ မလိုဘူး
တခါတခါ
ေကာင္းကင္ဆိုတာ တိမ္အပဲ့ေတြနဲ႔လွတယ္။  ။



                                                               _____________________________________


 ကဗ်ာႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ လူသား

_____ ေ စ ပို င္ ထြ ဋ္ ( ပု သိ မ္ ) _________

မိတ္ေဆြ ခါးတို႔ရင္
ကြ်န္ေတာ္ ကဗ်ာပဲ ေယာင္တတ္တယ္
ႏွလံုးေသြးက ျမည္တမ္းတဲ့
ဟစ္ေၾကြးသံဆိုလို႔ ကဗ်ာပဲရွိတယ္
ပိုးမ်ိဳးေသာင္းရွစ္ေထာင္က ငါ့ပါးစပ္
အေၾကာင္းဆံုရင္ ..
ကဗ်ာလက္ထိုး အန္ေစတယ္
ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ ဒိုင္ယာရီ မ်ဥ္းေၾကာင္း
ကဗ်ာက ထက္ေအာက္အျပည့္
ခ်စ္တတ္တဲ့ ၾကင္ဖက္ဆိုလို႔
ကဗ်ာပဲ သစၥာရွိမိတယ္ ..
ကဗ်ာျပဳလုပ္ ကြ်န္ေတာ့္ အခ်ိန္ဇယား
နိစၥဓူဝ ျပ႒ာန္းခ်က္ရွိတယ္ ..
ကဗ်ာကို တစ္ေန႔သံုးၾကိမ္ အနမ္းေပးမယ္
အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ကဗ်ာေနာက္ အမဲလိုက္မယ္
ေရႊျဖစ္တဲ့ ေရွးေဟာင္းကဗ်ာေတြ ငါစုမယ္
ဒီလိုနဲ႔ .. .. ..
မ်က္လံုးမွိတ္ စက္ေတာ္ေခၚခ်ိန္လည္း
မွင္တံုးျဖဳတ္ စိတ္ဝင္ေပါက္နဲ႔
ကဗ်ာကို အိပ္မက္ထဲ ဆြဲေခၚမယ္.. .. ။       ။




                                                               _____________________________________

 Pop Art ဟာ ေပါ့ေပါ့ျပီး အက္ရာထင္လာသလို ေပါ့

______ ဆူ း ခ က္ မ င္ း ____________________________


စလိုက္မိျပီဆိုတာနဲ႔ စလိုက္မီးေတြ ထြန္းထားသလို ေပါ့ ေအးေပါ့
Electronic ဥပေဒအရ Cyber ယဥ္ေက်းမႈအရ E-mail အေကာင့္
တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ရံုနဲ႔ ေထာင္ဆယ့္ငါးႏွစ္ က်ခြင့္ရွိတယ္ေပါ့ ေအးေပါ့
ဆယ့္ငါးႏွစ္ထဲကမွ ဒစၥေကာင့္ေတြဘာေတြ ခ်ေပးဦးမယ္ေပါ့ ေအးေပါ့
ဒစၥကိုျမဴးဇစ္ေလးဖြင့္ျပီး ကလိုက္မွာေပါ့ ေအးေပါ့ စလိုက္မီးေတြၾကားမွာေပါ့
စလိုက္မိျပီဆိုတာနဲ႔ ၾကားမွာေပါ့ အသံေတြ ဟိန္းျပီးထြက္လာတာေပါ့ ေအးေပါ့
ကိစၥက ထိပ္ဝကိုေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ ေအးေပါ့ ၂၀၁၂ ထဲမွာ ဏီအဲY
မိန္းမယူမွာေပါ့ ေအးေပါ့ စလစ္ပါစီးျပီး စႏိုက္ပါ ထမ္းထားေတာ့ ၾကည့္မေကာင္း
ဘူးေပါ့ ေအးေပါ့ စစ္ဖိနပ္စီးျပီး *စြာ စြာ စြာ စြာေတးလန္ .. ႏႈတ္ခမ္းေပၚမွာ မွဲ႕နဲ႔
ေကာင္မေလးက စြာေတးလန္* ေပါ့ ေအးေပါ့ လက္လုပ္လာဘ္စား ဆိုေတာ့
လက္မွတ္ထိုးေပးမွ ပါးစပ္လႈပ္ရတာေပါ့ ေအးေပါ့ ဒါမ်ိဳးက ျဖစ္တတ္ပါတယ္ေပါ့
ျဖစ္ေနက်ပဲေပါ့ ေအးေပါ့ pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop
pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop
pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop pop
P.O.P ေပါ့ ။

စာၾကြင္း ။    ။ P.O.P = Purity of Politic
Foot Note - * Bobby Soxer ၏ သီခ်င္းစာသား



                                                               _____________________________________

 စေတာ္ကင္ရာသီဥတု

____ ဆူ း ရ စ္ ႏြ ယ္ ________________


ရုပ္ရွင္ရုံေအာက္က ျဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ့ပါ
စေတာ္ကင္ေတြ က်ပ္တယ္ဆိုတာ အားလံုးသိ
ေကာင္မေလးကေအာ္တယ္ (အသံခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔)
လုပ္ႀကပါဦးရွင္ လုပ္ႀကပါဦး ..
ႏိုင္ငံႀကီးသားတခ်ိဳ႕က လက္ေရွာင္လက္ေရွာင္
စိတ္ဝင္စားသူမ်ား မ်က္စပစ္ႀက
ေကာင္မေလးေအာ္ေနတယ္ (အသံခ်ိဳခ်ိဳနဲ႔)
လုပ္ႀကပါဦးရွင္ လုပ္ႀကပါဦး ..
ျမိဳ႕က ဘာတရားမွမထြန္းကားပဲ ပိုက္ဆံမရွိတာကို
ထိုင္ဆဲတဲ့သူတခ်ိဳ႕ေတြ႕လိုက္ရ
တခ်ိဳ႕က  ဒါေတြကိုေႀကာက္ႀက
ျမိဳ႕ဟာ ေမွာင္သထက္ ေမွာင္
မီးတုတ္ေတြနဲ႔ ခရီးဆက္
လိုအပ္ခ်က္ေတြ မိုးလိုရြာက်တဲ့ ရာသီမွာ
စေတာ္ကင္ေတြသိပ္က်ပ္တာ ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္
ေကာင္မေလးေအာ္ေနတုန္း (အသံသိပ္မခ်ိဳေတာ့)
လုပ္ႀကပါဦးရွင္ လုပ္ႀကပါဦး....။ 



                                                               _____________________________________

လိႈင္းတြန္႕

___________ ( ေ တ း ခ က္ ) ________________

ပထမ ျမင္လိုက္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းကို အေျခခံျပီး
ခ်နင္းလိုက္ ခ်န္နင္းလိုက္ .. လက္ယဥ္ေနတဲ့ စိတၱဇေျခရာ
ေျမဆီေျမသားႂကြယ္ႂကြယ္ လွ်ပ္စီးမႈထြက္ေပါက္နဲ႕ ထြက္ခြာဖို႔
တြန္႕ဆုတ္ေနေသာ ေဆာင္းရာသီႏွစ္ျခမ္းကို တစ္မွ်င္ခ်င္း ခ်ဳပ္သီသြား
ႏႈတ္ခမ္းရာေဟာင္းေလာင္းေလး.. ျပဳံးေနေစ
ခရီးလြန္စာတစ္အုပ္ရဲ႕ အဆုံးသတ္စာေၾကာင္းဟာ
အပိုပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္ .. ဒီ .. လူႏွစ္ေယာက္တည္းကြက္ျပီး ဆက္သြယ္ေျပာဆို၍
မရျခင္းမွ ေငါထြက္လာေသာ အဆိပ္အေတာက္
စိတ္ေထာင္းလို႔ေၾကမြသြားတဲ့စိတ္နဲ႕အတူ အိမ္ေရွ႕လမ္းကေလးဟာ
ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ မ်က္ရည္ကစက္လက္ ခပ္သြက္သြက္လြမ္းေမာ
ေဘးက်ပ္နံက်ပ္အေကြ႕မွာ ေဆး႐ံုတင္လိုက္ရေသာ လမ္းအေျဖာင့္
တည့္တည့္ၾကည့္လိုက္မိမွ တစ္ေယာက္တည္း ေတြျပီးေတြးေန
ေသေရးရွင္ေရးတမွ် ဖုတ္ပူမီးတိုက္ သျဂၤဳ ိလ္ပါ
အေလာင္းမပါတဲ့ စ်ာပနဟာ ငိုသံေတြ ပိုပိုဆူလာ
နယ္ရုပ္အနီရဲရဲ ခါးကေန ျဖတ္စားတာ ေသြးသံရဲရဲ
အေတြးရဲ႕ ေဒါင့္(ေထာင့္) လက္သုံးလုံးအကြာကို ဓားတုံးတုံးျဖင့္
ဇြိ အိ အိ အိ ဟ ုသန္႕သန္႕ေလးထိုးသြင္းလိုက္သလို
တန္ဖိုးျဖတ္လိုက္ေပါ့ ဒါမွမဟုတ္ သံေခ်းတက္လိုက္ေပါ့
သိုသိုသိပ္သိပ္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္လုံး အသံဖမ္းျပီးမွ ျပန္လႊတ္ေပးတယ္
အသံလႊတ္ျပီး ျပန္ဖမ္းတယ္ တစ္နာရီျပီးတစ္နာရီ ပိုပိုျမည္ဟီးလာတဲ့
နာရီသံေဇာက္ထိုးၾကီးတစ္ျခမ္း  အ ထီး က်န္ ေန သည္
အသားစမ်ား ပဲ့ထြက္သြားပံုကို ဒီဇိုင္းလွလွေလးေပးျပီး ေစ်းၾကီးၾကီးပါကင္ထုပ္
မီးဖိုဆီမေရာက္ခင္ ေဒါသနဲ႕ ေၾကာ္ခ်က္စားလိုက္တယ္
နည္းနည္းေလး ေပါ့ေနတဲ့အတြက္ ေလႏွင္ရာသို႔ ပံုစံတစ္မ်ိဳးျဖင့္
တစ္မ်ိဳးခ်င္းစီလြင့္သြား ယုတိၱေဗဒေတြစည္ကားေသာ ေပ်ာ္ပြဲစားအျပန္
လူပီသေသာအမႈန္ေတြခ်ည္း သြန္ခ် .. ေဖြးကနဲလမ္းေပၚမွာ
ပုရြက္ဆိတ္ကမွ အမ်ားၾကီး ၾကီးေနဦးမယ္ ဝိုင္းအံုျပီး ကိုက္ခဲေနတာ
အာဏာရ ေရာဂါအသစ္က်ပ္ခြၽတ္
စိတ္ကူးယဥ္ေလသူၾကီး ပံုပ်က္လာျပီးတစ္ေန႕ မယဥ္ပါးေသးတဲ့သစ္ပင္မို႔
အေႂကြေစာျပီး အေသစူးတယ္ လက္နဲ႕႐ိုက္ျပီးျပန္စိုက္ပ်ိဳးမွ ဒီလို ခ်ိဳ တယ္
ေသြးေၾကာေတြထဲ နင္ေနျပီ မလံုေလာက္ေသးေသာ ပမာဏမ်ား
စိမ့္ဝင္ စိမ့္ထြက္ စိမ့္ခ်က္ကကမ္းကုန္
ဝံပုေလြအူသံမွာ အေရာင္အဆင္းလွလွအေမႊးေတြ
ကြၽတ္ျပီးစိမ့္က်လာတာ မနားတမ္းကေနရတဲ့ ပုေလြသံ သို႔မဟုတ္ ေၾကညာခ်က္
သတိ.. ေစာင့္ၾကည့္ေနပါသည္ သတိ.. ေစာင့္ၾကည့္ေနပါသည္ ..ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစြာ ။          ။



                                                               _____________________________________

ဖန္နီခြက္

___________ သံ ခဲ _____________________

သြားေတြနဲ႔ ကိုက္ဖြင့္
“ေထာက္” ခနဲ ေတာက္ထုတ္ခံလိုက္ရေပမယ့္
“ခြ်င္” ဆိုတဲ့ ဆည္းလည္းသံလိုမ်ိဳး
တမံသလင္းေပၚ ခုန္ေပါက္ ေျပးလႊားသြားခဲ့တယ္
ရယ္သံခပ္လြင္လြင္မ်ားရဲ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းဆီကိုေပါ့
“ခြင့္လႊတ္ျပီးသားပါ အန္ကယ္လ္ႀကီး
လက္ထဲက မိုက္ခရိုဖုန္းနဲ႕ ပုခံုးသားျဖဴျဖဴေလး သာ မလြတ္က်ေစနဲ႔” ။
ဖေယာင္းခဲျဖဴျဖဴေလးနဲ႔ အတူ
“ရွဲ” ခနဲ ေလာင္ကြ်မ္းခံရျပန္ေပါ့
“ျဖတ္” ခနဲက်လာတဲ့ ေရစက္ေလးေတြနဲ႕အတူ
ကေလးေတြဆီက ေပ်ာ္ရႊင္မႈတခ်ိဳ႕ အန္က်လာဖို႕
မီးေတာက္ေတြနဲ႔ သူေလာင္ကြ်မ္းျပေနေလရဲ႕
“ခြင့္လႊတ္ျပီးသားပါ ခ်ာတိတ္ရယ္
အိပ္ရာ၀င္ ပံုျပင္ တစ္ပုဒ္အတြက္နဲ႕ေတာ့ အိပ္ရာ၀င္ ေနာက္မက်ေစနဲ႔” ။
သူဘယ္သူလဲ
ဟာက်ဴလီလား
ဓမၼဆရာလား
ကဗ်ာဆရာလား
ခ်ာလီခ်က္ပလင္လား။
မညီညာတဲ့ေျမႀကီးေပၚက
စားပြဲတစ္လံုးရဲ႕ ေျခေထာက္ေအာက္မွာ။
ေခါင္းျဖဴႀကီး ႏွစ္ေယာက္ႀကားက
ပလက္ေဖာင္း က်ားကြက္ေတြမွာ။
အန္ကယ္လ္ႀကီးေတြ ကိုက္ဖြင့္ခဲ့တဲ့
ဘီယာပုလင္းေတြ ရဲ႕ ႏွုတ္ခမ္းဝမွာ။
ဘုရားစင္ေပၚက ဖေယာင္းတိုင္ေလး ေအာက္မွာ
ခင္ဗ်ားတို႔ သတိမရတဲ့ ဖန္နီခြက္ေလး ေတြေပါ့။

*ဖန္နီခြက္ = အေအးပုလင္း ဘီယာပုလင္းမ်ား၏ အဖံုးငယ္ေလး




                                                               _____________________________________

 ျဖစ္ျဖစ္သမွ် အမွ်ပါ / သာဓု သာဓု သာဓု

_________ ေ သ ာ္ ဇ င္ အု န္ း ____________________

တစ္ေယာက္က မုန္႔ဟင္းခါးဆို မုန္႔ဟင္း ဝိုင္းခါးလိုက္ၾက
ဓာတ္ပံုေလးေတြ ဗီႏိုင္းေတြ ဒီဗီဒီ စီဒီေတြ မွတ္တမ္းတင္ေတြ
လက္ဖက္ရည္ဖိုးသာသာ တဲ့ လိုင္းကားေပၚမွာ ေရာင္းေနတာ
တစ္ေယာက္က အသုတ္စံုဆို အသုတ္ ဝိုင္းစံုလိုက္ၾက
စာအုပ္ေတြ တကိုင္ကိုင္ တီရွပ္ေတြ ဝတ္လို႔ ျပကၡဒိန္ေတြလဲ ပါ
ပြဲေတြမွာ ျပံဳး ေပ်ာ္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ မိန္႔ခြန္းစကား
ပါးစပ္လႈပ္
ဝုန္းခနဲ လက္ခုပ္သံ အားေပးမႈေတြနဲ႔
တစ္ေယာက္က ဇီးသီးဆို ဇီးကို ဝိုင္းသီးလိုက္ၾက
တစ္ေယာက္က ပန္းသီးဆို ပန္းကို ဝိုင္းသီးလိုက္ၾက
သာေရး
နာေရး
လူမႈေရး
အက်ိဳးေဆာင္မ်ား ဘြဲ႕တံဆိပ္မ်ား ခ်ီးျမွင့္ခံရ
ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ
ေရ/ေျမ/ေလ/မင္း/မီး ေဘး .. မ်ားသို႔ အလွဴေငြ ေပးအပ္
ဖ်ပ္ / ဖ်ပ္ / ဖ်ပ္
ဓာတ္ပံုရိုက္ရတာ လြယ္လိုက္တာ
ဟိုး .. ေရွး .. ေရွး .. တုန္း က
ေဒါက္ေထာက္ထားရတဲ့ ကင္မရာ ဝတ္ရံုထဲ ေခါင္းဝင္လို႔ရိုက္တဲ့ ဓာတ္ပံုဆရာ
အျဖဴ/အမဲ ဖလင္ကူး/ေဆး အေမွာင္ခန္းမ်ား
ေရွးေရွးတုန္း အတတ္ပညာရွင္သာ ကိုင္ခြင့္ရတဲ့ ကင္မရာ
ခုမ်ား လြယ္လိုက္တာ
ခုျဖစ္ / ခုသိ / ခုျဖစ္ / ခုျမင္
သင္လည္း သတင္းၾကည့္သူ
သင္လည္း သတင္းထုတ္လႊင့္သူ
သင္လည္း မီဒီယာ
သင္လည္း ကမာၻၾကီးကို ျဖန္႔ေဝသူ
သင္လည္း မွတ္တမ္းတင္သူ/သမိုင္းကိုေရးသူ
တစ္ေယာက္က ေျမကြက္ဆို ေျမကို ဝိုင္းကြက္လိုက္ၾက
စလစ္ / ပါမစ္ / ဂရန္ ..
၂၀'x၆၀' ၊ ၄၀'x၆၀' ၊ ၆၀'x၆၀' ၊ ၆၀'x၈၀' ၊ ၈၀'x၁၀၀' ၊ ၁၀၀'x၁၀၀'
လမ္းမ/ေက်ာကပ္/ေထာင့္ကြက္/အတြင္း/လမ္းဦးတိုက္ ..
ပစ္ထားလိုက္ အစာမေကၽြးရဘူး သူ႕ဘာသာသူ တန္ဖိုးတက္လာမွာ
ဝယ္ထား ရတုန္းယူထား မစဥ္းစားနဲ႔ ေပကပ္ကပ္မလုပ္နဲ႔
ခင္ဗ်ားရဲ႕ေတြေဝမႈ ဆိုတာ လန္းသြားတဲ့အခါ ေနာင္တမရနဲ႔
အက်ိဳးေဆာင္ေတြ အေၾကာင္ဆိုးေတြ ဘာမွမသိဘဲ ေငြရင္းရင္
ေငြရမွာ ဆိုတဲ့ ေငြနဲ႔ ေငြကိုကိုင္ျပီး လႈပ္ရွားေနၾကတာေတြ
လမ္းမနဲ႔နီးတယ္ ဘူတာရံုနားမွာ ေနာင္ဘယ္ႏွႏွစ္ၾကာရင္
ဦးစားေပးအဆင့္ .. စသည္ျဖင့္ ..
တန္းစီၾကေနာ္ တန္းစီတဲ့ဇယားအတိုင္း ေပးမွာ
အဝိုင္းပတ္ယာဥ္ကို ဦးစားေပးပါ
ၾကားကိုျဖတ္ျပီး ေရြးတဲ့အခါ
ေရြးတဲ့ၾကားကို ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုေရာက္လာသလဲ ?



                                                               _____________________________________



အက္ေဆး


ဇာတ္သိမ္း

__________________ မိ ခ် မ္ း _________________________________

သူ ကၽြန္ေတာ့္ ဖန္ခြက္ေတြကို ခြဲပစ္တယ္။ သူ ကၽြန္ေတာ့္ နွလံုးသား ကြဲေနတာကို
ျပန္မဆက္ေပးဘူး .. ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဖန္ကြဲစေတြကိုပဲ လြမ္းေနရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ နာက်င္မႈေတြကို ေဆးလိပ္မီးခိုးေငြ႕ေတြအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္ပစ္ေနမိ။
ေန႕ရက္ေတြဟာတေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ကၽြမ္းေနၾကတုန္း။ အတိတ္ကာလဆုိတာ
လက္ရွိဘဝထက္ပိုျပီး မက္ေမာစရာေကာင္းမွန္း သူသင္ၾကားေပးသြားခဲ႕သလို ..
အခ်စ္ဆိုတာ ထင္ထားသေလာက္ေပ်ာ္ရႊင္စရာမေကာင္းမွန္း .. ကၽြန္ေတာ္သိလာခဲ့ခ်ိန္မွာပဲ
ကၽြန္ေတာ္လန္႔ႏိုးခဲ႕ရပါတယ္။

ကံဆိုးတဲ့အိပ္မက္ေတြက ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ဆုိ အျမဲ မွန္တယ္။ ေၾကကြဲစရာဇာတ္သိမ္းဟာ
ခရီးအေဝးၾကီးက ေလွ်ာက္လာရသလို ေနာက္က်မွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီကိုေရာက္လာတယ္။
ႏႈတ္ဆက္စကားကလြဲျပီး ေျပာစရာစကား သူ႕မွာသိပ္ရွားေနပံုရတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီေန႔ ေနဝင္မသြားရင္သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ ပထမဦးဆံုးေတြးမိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ပါ။
ျပန္မလာေတာ့ဘူး ဆုိတဲ့ ကတိတစ္ခုကလြဲျပီး သူ ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘာမွမေပးသြားဘူး။
ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း နာက်င္မႈကလြဲရင္ သူ႕ကိုျပစရာရုပ္ရွင္ကားမရွိေတာ့ပါ။
အခုေတာ့ သူ ထြက္သြားခဲ့ျပီ။ သူ ထြက္သြားခဲ့ပါျပီ။

တံခါးတြန္းဖြင့္သံကို ခင္ဗ်ားတို႔ ၾကားလုိက္ၾကရဲ႕လား!!!!!
ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာ ေဝးကြာျခင္းကလြဲရင္ဘာမွမရွိေတာ့ပါ။

ကြဲသြားတဲ့ ဖန္ခြက္ အကြဲစေတြဟာ စားပြဲေပၚမွာ ဒီအတုိင္း.....
အခု ကၽြန္ေတာ္ ေန႕ရက္ေတြကို မီး- ႐ိႈ႕- ေန- တာ

ေဟာဒီ စီးကရက္မီးခိုးေငြ႕ေတြအတုိင္းေပါ့ ။ ။


                                                               _____________________________________


၁၂နာရီ ၃၇မိနစ္တြင္ အိပ္စက္ျခင္း

_____________ ပို င္ ဉာ ဏ္ _________________________
    

ဒီညလည္း ခပ္ေစာေစာအိပ္ျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ မထူးပါဘူးကြာ။ စိတ္ကို ေဝါခနဲ ေမာင္းထြက္သြားလိုက္တယ္။ 

အလင္းႏွစ္ ၁၅ သန္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ ဖုန္းဝင္လာတယ္။ အဲအခ်ိန္မွာ ကိုယ္က
ေရွ႕ကစိတ္ကို ေက်ာ္တက္ေနတဲ့အခ်ိန္။ အာ႐ံုေတြ ေရာေထြး႐ႈပ္ပြေနလို႔ 

တစ္ေယာက္တည္းထြက္လာပါတယ္ဆိုမွ။ နံပါတ္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုည တစ္လံုးတည္းက
ကိုယ့္ဆီဆက္ေနတာ။ ဖုန္းေျပာဖို႔ သေႏၶတည္လို႔မရတာနဲ႔ အဝင္ေခၚဆိုမႈေတြ ပိတ္ထားလိုက္တယ္။ 

ကိုယ္နဲ႔ ကမာၻႀကီးနဲ႔ၾကား ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပႀကီးတစ္ခုလံုး ျခားသြားတယ္။
ကမာၻႀကီးကို ကိုယ့္စိတ္ေနာက္မွာထားခဲ့ၿပီး ဆက္ေမာင္းသြားတယ္။

လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္အတိုင္းပဲ။ ကိုယ့္ playlist တစ္ခုကို shuffle လုပ္လိုက္တယ္။ စိတ္ထဲကသီခ်င္းသံက  

ကိုယ့္နားစည္ထဲ တိုးဝင္လာတယ္။ “လူအ”ေတြရဲ႕ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါပဲလား။

"ဒီလိုညမ်ဳိးေရာက္တိုင္း ငါဟာလဲၿပိဳျပန္ရၿပီ
အခ်ိန္ဟာကုစားေပမယ့္ ေလာင္ၿမိဳက္ျခင္းမွာ မသတ္ၿငိမ္းသာ"


ကိုယ့္ႏႈတ္ကေန တိုးဖြဖြေလး လိုက္ဆိုျဖစ္တယ္။ ကိုယ္လည္း ေျပာမျပတတ္တာေတြ ခံစားေနရတာကိုး။ 

စိတ္ေဆာင္းေဘာက္ထဲက သီခ်င္းသံက ကိုယ့္အာ႐ံုေတြကို တစ္ေနရာရာဆီ ဆြဲေခၚသြားျပန္တယ္။

"အလင္းနဲ႔မထိုက္သင့္ခဲ့ဘူး
ျပန္ေတာင့္တလည္းမထူး
ထင္မွတ္ထားခဲ့သလို မျဖစ္ခ်ိန္"


အလင္းျဖဴမွ်င္တန္းေတြက စိတ္ေလကာမွန္ကိုျဖတ္ၿပီး ကိုယ့္မ်က္ႏွာေပၚခပ္ေစာင္းေစာင္းေလး က်ေနတာပဲ။ 

အခုမွအာ႐ံုစိုက္မိတယ္။ ကိုယ္ဟာအလင္းနဲ႔ထိုက္သင့္ရဲ႕လားဆိုတာ မျဖစ္မေနေတြးမိတယ္။ 
သတိရစရာအတိတ္ေတြကလည္း အမ်ားသား။ ကိုယ္ ဘာကိုမွ ဆက္မေတြးျဖစ္ေတာ့ရင္ကာင္းမယ္။

သိပ္မစဥ္းစားေတာ့ပဲ စက္ရိွန္ျမွင့္လိုက္တယ္။ ရွင္းလင္းေနတဲ့ လမ္းမက်ယ္ေပၚမွာ ကိုယ့္စိတ္ဟာ အခုဆို 

တစ္နာရီ အလင္းႏွစ္ ၇၁ သန္းႏႈန္းနဲ႔ ေနာက္လွည့္မၾကည့္စတမ္း ေျပးလႊားေနတယ္။
သီခ်င္းသံခပ္အုပ္အုပ္ကလည္း ေလထုထဲ လြင့္က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။

"ဒီလိုညမ်ဳိးေရာက္တိုင္း ငါေလ မင္းကို သိပ္လြမ္းတယ္"

ကိုယ္ မ်က္ေတာင္ခတ္လိုက္မိတယ္။ မ်က္ရည္တစ္စက္ လြင့္ခနဲ။ အဲဒီသီခ်င္းသံက ေနာက္ကေလထုထဲ 

လြင့္က်န္ခဲ့တာမဟုတ္ပဲ ကိုယ့္ရင္ထဲ စိုက္ပါလာမွန္း။ အား.........။
ကိုယ့္စိတ္ကို ဂငယ္ေကြ႕ ေကြ႕ပစ္လိုက္တယ္။
တစ္ဖက္ကစိတ္ေတြ အရိွန္ျပင္းျပင္းလာေနတာလည္း ကိုယ္မသိေတာ့ဘူး။ 

ကိုယ္လည္းအရိွန္မေလွ်ာ့ျဖစ္ဘူး။

ကိုယ့္အာ႐ံုေတြေမွာင္အတိမက်ခင္ ေနာက္ဆံုးတစ္ခု ေတြးမိိတယ္။
ကိုယ္ကုတင္တစ္ခုခုေပၚ ျပန္ေရာက္ေနလိမ့္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ကိုယ္အိပ္ေပ်ာ္ေနလိမ့္မယ္။


                                                               _____________________________________



ေက်းဇူးျပဳ၍  မေတြးေခၚပါႏွင့္!

_________ စ စ္ ႏို င္ __________________________________________

 
                                                                   ( ၁ )

တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီ့ထက္အမ်ားၾကီးေစာျပီး ေတြ႕ခဲ့ဖို႔ေကာင္းသည္။
အျပင္မွာ မိုးေလးတဖြဲဖြဲရြာေနျပီ။ က်ေနာ့္ေဘာလ္ပင္ေလး က်ိန္စာမိေနသည္။
လက္ပတ္နာရီထဲတြင္ အမွန္တရားပုန္းခိုေနေၾကာင္း သင္ရိပ္မိပါစ....။
ေက်းဇူးျပဳ၍  မေတြးေခၚပါႏွင့္ !
ကံၾကမၼာသည္ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ရဲလြန္းေသာ သတၱဝါတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္ပါသည္။
က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ တက္နင္းမိသြားသည္ ။ ဘယ္လိုအသံမွထြက္မလာျခင္းသည္ 

ဆူညံစြာျဖစ္ေနရေလသည္။ ညေရးညတာေဆာင္ထားေသာ ဓာတ္မီးေလးကၽြမ္းသြားသည္ ။
သတိရတိုင္း ေဆးလိပ္ေလွ်ာ့ေသာက္ျဖစ္ေနပါသည္။ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ကို စာအုပ္ၾကားထဲ ညွပ္လုိက္သည္ ။
ေလးျဖဴ၏  "ဒါလီေန႔"သီခ်င္းကိုေတာ့ နားေထာင္ျဖစ္ပါလိမ့္ဦးမည္။
က်ေနာ္သည္ ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္မဟုတ္ပါဘဲလ်က္ က်ေနာ့္ေက်ာေပၚတြင္ 

လိပ္စာတစ္ခုကပ္ပါလာခဲ့သည္။ ေကာ္ဖီတူတူေသာက္ဖို႔ သူမကို လြမ္းပါသည္။


                                                                      (၂)

တကယ္ေတာ့ မိုးေလးတဖြဲဖြဲရြာေနျပီ။
က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီ့ထက္အမ်ားၾကီးေစာျပီး အျပင္မွာေတြ႕ခဲ့ဖုိ႔ေကာင္းသည္။
က်ေနာ့္ေဘာလ္ပင္ေလးထဲတြင္ အမွန္တရားပုန္းခိုေနေၾကာင္း သင္ရိပ္မိပါစ...။
လက္ပတ္နာရီတြင္ က်ိန္စာမိေနသည္။
ေက်းဇူးျပဳ၍  မေတြးေခၚပါႏွင့္ !
ကံၾကမၼာသည္ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ရဲလြန္းေသာ က်ေနာ့္ကို တက္နင္းမိသြားသည္။ က်ေနာ္သည္ 

သတၱဝါတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ဘယ္လိုအသံမွထြက္မလာေသာေၾကာင့္ ဓာတ္မီးေလးကၽြမ္းသြားသည္။
ညေရးညတာသည္ ဆူညံစြာျဖစ္ေနရေလသည္။ သတိရတုိင္း ေဆးလိပ္ကို စာအုပ္ၾကားထဲ ညွပ္လိုက္သည္။
ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္အတြက္ ေလွ်ာ့ေသာက္ျဖစ္ေနပါသည္။ ေလးျဖဴ၏ "ဒါလီေန႔"သီခ်င္းတြင္ 

လိပ္စာတစ္ခုကပ္ပါလာခဲ့သည္။ က်ေနာ္သည္ ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္ကို နားေထာင္ျဖစ္ပါလိမ့္ဦးမည္။
သူမကိုလြမ္းဖို႔ ေကာ္ဖီတူတူေသာက္ပါသည္။


                                                                     (၃)

တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ က်ိန္စာမိေနသည္။
ဒီ့ထက္အမ်ားၾကီးေစာျပီး မိုးေလးတဖြဲဖြဲရြာေနသည္။ က်ေနာ့္ေဘာလ္ပင္ေလး ေတြ႕ခဲ့ဖို႔ေကာင္းသည္။
လက္ပတ္နာရီကို က်ေနာ္တက္နင္းမိသြားသည္။ အမွန္တရားပုန္းခိုေနေၾကာင္း 

က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ ရိပ္မိပါစ...။
ေက်းဇူးျပဳ၍  မေတြးေခၚပါႏွင့္ !
ကံၾကမၼာသည္ သတၱဝါတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ဘယ္လုိအသံမွထြက္မလာျခင္းေၾကာင့္ ေဆးလိပ္ေလွ်ာ့ေသာက္ျဖစ္ေနပါသည္။
သတိရျခင္းကို ညေရးညတာေဆာင္ထားသည္။ ဓာတ္မီးေလးကၽြမ္းသြားျခင္းသည္ 

ဆူညံစြာျဖစ္ေနရေလသည္။ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္တြင္ လိပ္စာတစ္ခုကပ္ပါလာခဲ့သည္။
ေလးျဖဴ၏ "ဒါလီေန႔" သီခ်င္းကို စာအုပ္ၾကားထဲ ညွပ္လုိက္သည္။
က်ေနာ္သည္ ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္ႏွင့္ ေကာ္ဖီတူတူေသာက္ရင္း သူမကို လြမ္းပါသည္။


                                                                      (၄)

ေကာ္ဖီတူတူေသာက္ဖို႔ သူမကို လြမ္းပါသည္။
က်ေနာ္သည္ ေၾကးနန္းစာတစ္ေစာင္မဟုတ္ပါဘဲလ်က္ က်ေနာ့္ေက်ာေပၚတြင္ 

လိပ္စာတစ္ခုကပ္ပါလာခဲ့သည္။ ႏွင္းဆီတစ္ပြင့္ကို စာအုပ္ၾကားထဲ ညွပ္လုိက္သည္ ။
သတိရတိုင္း ေဆးလိပ္ေလွ်ာ့ေသာက္ျဖစ္ေနပါသည္။
ညေရးညတာေဆာင္ထားေသာ ဓာတ္မီးေလးကၽြမ္းသြားသည္ ။ ဘယ္လိုအသံမွထြက္မလာျခင္းသည္ 

ဆူညံစြာျဖစ္ေနရေလသည္။ က်ေနာ့္ကိုယ္က်ေနာ္ တက္နင္းမိသြားသည္ ။
ကံၾကမၼာသည္ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ရဲလြန္းေသာ သတၱဝါတစ္ေကာင္သာ ျဖစ္ပါသည္။
လက္ပတ္နာရီထဲတြင္ အမွန္တရားပုန္းခုိေနေၾကာင္း သင္ရိပ္မိပါစ။
က်ေနာ့္ေဘာလ္ပင္ေလး က်ိန္စာမိေနသည္။ အျပင္မွာ မိုးေလးတဖြဲဖြဲရြာေနျပီ။
တကယ္ေတာ့က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီ့ထက္အမ်ားၾကီးေစာျပီး ေတြ႔ခဲ့ဖို႔ေကာင္းသည္။
ေက်းဇူးျပဳ၍  မေတြးေခၚပါႏွင့္ !




                                                               _____________________________________


လူႏွင့္ ႀကံဳတုန္း ဆံုတုန္း အၿပံဳးမ်ား


______ ဗ င္ း ဆ င့္ ဗ ယ္ လ င္ တို င္ း _____________

ေရာက္တုန္းေလး ခဏ ေအးေဆးသက္သာ ေနလိုပါသည္။ ဒီတိုင္း ထိုင္ျဖစ္ရဲ႕ မဟုတ္လား။ ကိုယ္က 

အလိုက္သင့္ စီးေမ်ာျခင္းမွာ ၿငိတြယ္သူတစ္ေယာက္ရယ္..။
ႀကံဳတုန္းဆံုခိုက္ ၾကည္ၾကည္ေမြ႕ေမြ႕ စကားလက္ဆံုက်၊ ေနာက္ေတာ့ အၿပံဳးႏွင့္ လက္ျပ၊ 

ဒီလိုဘဝမ်ိဳးကို ေတာင့္တသည္။ လူျဖစ္တုန္းခဏ လူပီပီသသ ေနလိုလွပါသည္။
   
တစ္ရံတစ္ခါက ရွိခဲ့ၿပီ။ ခရမ္းရိပ္ညိဳ႕ျပာေသာ ေကာင္းကင္.. အလြမ္းေတး ဆင္ထားေသာ 

ဝန္းက်င္ထဲ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ခံစားမႈေတြ..။ ကဗ်ာေရးလိုက္တိုင္း ကဗ်ာမဆန္ခ်င္ခဲ့ပါ။ 
ကဗ်ာပီသလ်င္ပဲ ေတာ္ၿပီ..၊ ဤလို သည္လို ေရာင့္ရဲေလာဘ တက္ခဲ့ဖူးၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ ဆႏၵအေရခြံကိုခၽြတ္
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ဝဲခ်င္ရာဝဲ လြင့္ခ်င္ရာ လြင့္ၾကည့္ျပန္သည္။ ေလမိသည့္အခါမိ 

တြယ္ၿငိသည့္အခါလည္းရွိေပါ့ေလ။ Personal Cult ေခၚ ပုဂိၢဳလ္ေရးကိုးကြယ္မႈမ်ိဳး တရုန္းရုန္းေတြ႕တိုင္း 
လည္ထြက္ေနသည့္ ေရာ္ရြက္ေၾကြဝါဒ ကိုင္ဆုပ္ၾကည့္ေတာ့ ေရာေရာေယာင္ေယာင္ အေမာင္မ်ားစြာ 
မဲ့ရြဲ႕ျပသြားတာ ႀကံဳဖူးၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔လည္း ကိုယ္လိုပဲ ဘာမွန္းမသိသည့္ စၾကာဝဠာႀကီးတစ္ခုထဲ
ဒီလိုပဲ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ဖံုးကုန္ၾကသည္။ ထိုအခါ ေဘးတိုက္လြင့္ေမ်ာသူခ်င္း အပ်င္းေျပတစ္ခ်က္ 

ရယ္ျပတတ္ခဲ့သည္။ ဘာမွမဟုတ္ခဲ့ၾက။
   
ဘာမွမၾကာလိုက္တာလား၊ အၾကာႀကီးၾကာခဲ့တာလား ျပန္စဥ္းစားေတာ့ မေန႔တစ္ေန႔ကလို။ 

ပံုရိပ္ေတြ ေဝဝါးေနမွ ဟိုးအတိတ္ကလိုလို။ ထားခဲ့ရ.. မေန႔က သိပ္ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း။ သိခဲ့ရ.. တစ္ေန႔က 
စာမ်က္ႏွာမ်ား ေျခာက္သေယာင္း။ ငိုေၾကြးျခင္းမ်ားစြာ ေျဖသိမ့္ခဲ့ရ မေန႔ကေပါင္းမ်ားစြာထဲ အရုပ္တစ္ရုပ္လို..
ၿပီးေတာ့ တိရိစာၦန္တစ္ေကာင္လို၊ ေနာက္ ကေလးငယ္လို မတည္မၿငိမ္၊ 

ခုမွ ျပန္ၾကည့္ ျပန္ေတြး ျပန္ၿပံဳးျဖစ္ေတာ့ မေန႔ကဟာ ရိုက္ကူးၿပီးစီးေသာရုပ္ရွင္ဇာတ္ကြက္ျဖစ္ခဲ့။ 
ကဗ်ာတစ္လံုး စာတစ္လံုးက်န္ခဲ့တာကပဲထာဝရတင္ရမယ့္ မွတ္တမ္းလား။ 
မေသခ်ာကမာၻႀကီးထဲ ေသေသခ်ာခ်ာ လြဲခဲ့ေသာ အမွားမွားအေခ်ာ္ေခ်ာ္လူသား ကိုယ္။ ႀကံဳခဲ့ ဆံုခဲ့တဲ့ 
ရင္ခုန္ဖက္ေတြလည္း ဘဝထဲ ေမာရွာၾကေရာ့မည္။ ကိုယ္ အရိပ္ထဲက ထိုင္ေစာင့္ခ်င္ပါသည္။
   
ႀကီးႀကီးမားမားတစ္ေယာက္ေယာက္ လာမည့္လမ္းလို ညတြင္းခ်င္း ဆပ္ျပာမႈန္႔ျဖင့္ ေဆးခံရသည့္ 

သန္႔ရွင္းမႈမ်ိဳး စိတ္မသန္႔။ အေတာင္လည္း ခတ္ရ ပိုက္လည္း တိုးရ နစ္နာမႈမ်ိဳး မနစ္ခ်င္။ သို႔ေသာ္ ဒီေနရာမွာ
ရပ္ေနသေရြ႕ ဒီအေငြ႕က ဟပ္ေနဦးမွာပဲ ျဖစ္သည္။ လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္း 

ေရႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ေသာ္လည္း ေနာက္တြဲကို ငဲ့ရသည့္ ရထားအစင္းေပါင္းဘယ္ေလာက္ရွိၿပီနည္း။ 
ခရီးသြားမ်ားေပးသည့္ေငြ တိုက္ရိုက္မရဘဲ ေနာက္ဆံုးေလွပါ ေပးလိုက္ရသည့္ ကပၸတိန္မည္မွ် ရွိမည္နည္း။
လူသည္ မိမိကိုယ္မွလြဲ၍ ဘာကိုမွ မထည့္ခ်င္သည့္ အိတ္တစ္လံုးလား။ လူသည္ ပတ္ဝန္းက်င္ေရာဂါရၿပီး 

စိတၱဇျဖစ္ခဲ့ရသည့္ သားေကာင္လား။ ေမးခြန္းေတြ ေျဖဖို႔ လူထဲမွ ထြက္ခဲ့ၿပီ။ မရွိျခင္းကသာ ေမးခြန္းအားလံုး 
ေျဖဆိုႏိုင္ပါလိမ့္မည္။
   
မရင္းႏွီးသူတစ္ဦး ကၽြမ္းဟန္ျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ အၿပံဳးျမျမ ပီပီသသ ၿပံဳးျပျဖစ္ပါသည္။ 

ခရီးသြားဟန္လႊဲခ်င္းအတူတူ ျငဴစူျခင္း ကင္းေစလို၏ ။ ေက်ာခိုင္းလိုက္ၾကေသာ္လည္း 
ရိုးရွင္းခ်ိဳလြင္ေသာအၿပံဳးက ရင္ထဲစိမ့္ဝင္ၾကည္လင္ပါသည္။ တစ္ဖန္ ျပန္၍ ေတြ႕ၾကလွ်င္ျဖင့္ 
လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ သံသရာအတြက္ မိတ္ေဖာ္ေဆြမြန္ဖြဲ႕ခ်င္ပါေသးသည္။ တစ္ေယာက္တည္းလည္း
ေလွ်ာက္ႏိုင္၊ ႏွစ္ေယာက္တြဲလည္း ေရာက္ႏိုင္ပါသည္။ 


ဤခရီး ဆံုးမည္မသိေသးေသာေၾကာင့္ ျပည့္စံုလို ျပည့္စံုျငားခရီးသြားမ်ားရွာမိ။ 
မ်က္ရည္တစ္ေပါက္တေလ လြင့္က်ခဲ့ရင္လည္း ရွိပါေစ.. ေက်နပ္လို႔။ 
အမွတ္တရမ်ားစြာထဲမွာ သူလည္း သဲေပၚ အရာထင္ခြင့္ ရွိပါသည္။ 
ကိုယ္လည္း ေျခရာမ်ားႏွင့္ ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားခြင့္ ရွိေနပါသည္။ ေႏြ.. ေနပူလည္း
လူပီသစြာ အၿပံဳးတစ္ပြင့္ စြဲစြဲၿမဲၿမဲႏွင့္ လွမ္းႏိုင္ရဲဖို႔ စိတ္တင္းထားရဦးမည္။
ဤခရီး မၿပီးသေရြ႕ေပါ့။


                                                               _____________________________________

ဟာသ


ဟာသထဲမွ ဟာသေလးမ်ား


အေရးၾကီးတဲ့ဆုံးၿဖတ္ခ်က္

“မင္းတုိ႕လင္မယား ရန္ၿဖစ္သံမၾကားဘူး
အရမ္းအဆင္ေၿပတာပဲေနာ္”

“ဒါေပါ့ နည္းေကာင္းေလးရွိတယ္ေလ။”

“ဟာလုပ္စမ္းပါအုန္းသူငယ္ခ်င္းရယ္
အားကိုးပါတယ္။ ဘယ္လုိနည္းလဲ။”

“တစ္ခုခု ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ခ်စရာရွိရင္ အေသးအဖြဲေတြဆုိ
သူ႕ကုိဆုံးၿဖတ္ခြင့္ေပးလုိက္တယ္ေလ။
အေရးၾကီးတဲ့ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ကေတာ့ ငါကပဲခ်မွတ္ရတာေပ့ါ။”

“ဟုတ္ၿပီေဟ့။ ဒါနဲ႕ အေသးအဖြဲဆုံးၿဖတ္ခ်က္နဲ႕
အေရးၾကီးတဲ့ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ ကုိ ဘယ္လုိခြဲသလဲ။”

“အင္း ခုခ်ိန္ထိေတာ့
အေရးၾကီးတဲ့ဆုံးၿဖတ္ခ်က္
တစ္ခါမွမေပၚေသးပါဘူးကြာ”

======================

ဆရာဝန္နဲ႔ သူ ့လူနာ


“ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေခ်ာင္းဆိုးသံကို ကြ်န္ေတာ္မႀကိဳက္ခ်င္ဘူး။”

“ကြ်န္ေတာ္ တၿခားလို မဆိုးတတ္ဘူး ေဒါက္တာရယ္။’’

========================

မွားယြင္း ရလဒ္

“မင္းနဲ႔ငါနဲ႔ ညားလာတာ အိမ္ေထာင္သက္တမ္း ၁၀ ႏွစ္ရွိၿပီ။”
တကယ္တမ္းေၿပာရရင္ အဲ့ဒါ မွားယြင္းမႈတစ္ခုရဲ႕ ရလဒ္ပဲ။”

“ဘာေၿပာတယ္ရွင့္ ။ ရွင္းစမ္းပါဦး”

“မင္းကို စေတြ႕တဲ့ေန႔က ငါ ေလခြ်န္မိတာ
မင္းကို ေခၚတာ မပာုတ္ဘူး။ တကၠစီ သမားကို။”



                                                               _____________________________________


                                    ၀တၳဳတို






အခ်စ္သည္ဘာသာစကားမလို၊နားလည္မႈႏွင့္ အေကာင္းျမင္မႈပဲ လိုသည္

______________ လ်ံ ႏို း ____________________________________


သူစိမ္းသိုက္ထဲမွာ ဥကြဲသြားတဲ့ ငွက္တစ္ေကာင္လို ျမင္ေနသမွ် ၾကားေနသမွ် 

အားလံုးကို က်ေနာ္ နားမလည္ ။ ခံစားမိတာကေတာ့ ဘာကိုမွ ခံစားလို႔ မရတာ ။

ျမန္မာႏိုင္ငံကေန ဖိလစ္ပိုင္ကို ေရာက္လာတာ သံုးရက္ ။
ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေက်ာင္းတက္ေတာ့ သင္ၾကားရသမွ် သင္ခန္းစာေတြက 

ကိုယ့္အတင္းအဖ်င္းေျပာေနၾက သလိုလို ။ က်ေနာ္ ဘာျဖစ္လို႔ အေမရိကန္တစ္ေယာက္ မျဖစ္ခဲ့ရတာလဲ ။
အာရွထဲမွာရွိတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ အဂၤလိပ္စကားေျပာႏိုင္ငံ ဖိလစ္ပိုင္မွာ 

ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ကြက္ၿပီး အရူးလုပ္ခံရသလိုလို ။

“Hello”

ေက်ာင္းျပန္တဲ့လမ္းမွာ ႏႈတ္ဆက္လာတဲ့ အေနာက္က အသံကို လွမ္းၾကည့္လိုက္တယ္ ။ 

အေတာ္ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္မေလး ၊
အသားျဖဴျဖဴ နဲ႔ ။ လူမႈေရးအရ ျပန္ ဟိုင္း လိုက္သည္ ။
ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ေကာင္မေလးဘက္က စကားဆက္ေျပာသည္ ။

“Are You Going Home”

(Home ပါေတာ့ အိမ္ျပန္ေနတာလား ေမးတာပဲ ျဖစ္ရမယ္ ဆိုၿပီး)

“Yeah, Why?

(ဒုကၡပဲ ကိုယ့္ပါးစပ္ကိုယ္ ျပန္ရိုက္ပစ္ဖို႔ေကာင္းသည္ စပ္ေဆာ့ၿပီး သြားျပန္ေမးမိလိုက္တဲ့ အျပစ္)

“Nothing, Just Asking
Because I Am Going Home, Too”

“Yeah”

“By The Way, How Long Have You Been Here?”

(ဒီေမးခြန္းကစၿပီး ျပသနာတက္ပါသည္ ။ ေနာက္ဆက္တြဲ ေမးခြန္းမ်ားကို Yeah, Yes, Um No ဆိုေသာ
စိတ္ထဲရွိသိသမွ်မွတ္သမွ်ရွားပါးစကားလံုးမ်ားႏွင့္ က်ေနာ္ အရွက္ကြဲခဲ့ရပါသည္။)

“သား အခုလို စာႀကိဳးစားတာ ျမင္ေတာ့ အေမတို႔ အရမ္းဝမ္းသာတယ္
ဒါေပမဲ့ အခုေလာက္ထိေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့ သားရယ္ ။
ေကာင္းတယ္ဆိုတဲ့အရာေတြေတာင္ အလြန္အကၽြံမေကာင္းဘူးကြဲ႔”

ေန႔မနား ညမအိပ္ဘဲ အဂၤလိပ္စာနဲ႔စကား ႀကိဳးစားေသာေၾကာင့္ အိပ္ရာထဲ လဲ ၊ ဖ်ားေနေသာ က်ေနာ့္ကို 

အေမက ဆံုးမေနျခင္း ျဖစ္သည္ ။က်ေနာ့္ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ အရွက္ကြဲခဲ့ေသာ ေကာင္မေလး ႏွင့္ အဂၤလိပ္လို
ရည္ရည္လည္လည္ မႊတ္ေနေအာင္ စကားျပန္ေျပာဖို႔ကလြဲၿပီး ဘာမွ် မရွိ ။

ဒီေန႔ က်ေနာ္ ရာသီဥတုေခါင္းစဥ္ေအာက္က အေမးအေျဖစကားလမ္းေၾကာင္း အေျပာအဆိုမ်ားကို 

အဂၤလိပ္လို အလြတ္က်က္လာခဲ့ပါသည္ ။  ျဖတ္လမ္းသံုးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ။
 ေကာင္မေလးႏွင့္ အဂၤလိပ္လို မႊတ္ေနေအာင္ ျပန္ေျပာဖို႔ျဖစ္သည္ ။

“The Weather Is So Good Today”

(က်ေနာ္ စကားစလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္)

“Yea, It Is”

“See, The Clouds Are Clear Today”

“Yes, Uh, I Have A Question To Ask You?”

“What?!!”

“What Is The Currency In Your Country”

(ေကာင္မေလးက ေခါင္းစဥ္ေျပာင္းလိုက္ေတာ့ ေနာက္တခါ က်ေနာ္ အရွက္ကြဲခဲ့ရျပန္ပါသည္)

စိတ္ဓာတ္လည္း က်ပါသည္ ။ ေက်ာင္းကလည္း ပိတ္ေတာ့မည္ ။ ဒါေပမဲ့ ေကာင္မေလး နဲ႔ မႊတ္ေနေအာင္ 

စကားျပန္ေျပာဖို႔က  စိတ္ထဲတြင္ ရွိေနပါေသးသည္ ။ ဒါေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာ အဂၤလိပ္စကားကို က်ေနာ္ 
ဆက္ေလ့လာေနပါသည္ ။ မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္သည္ တြန္းအား(Motivation) ျဖစ္သည္ ။
ေကာင္မေလးကလည္း က်ေနာ့္ကို စကားသာ မေျပာတာအၿပံဳးမပ်က္ ႏႈတ္ဆက္မပ်က္ ။ 

ဒါေပမဲ့ က်ေနာ့္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ေကာင္မေလးရဲ႕အၿပံဳးမ်ားမွာ ေလွာင္ၿပံဳးမ်ားလိုလို ။

အခ်ိန္သည္ ျဖတ္သန္းေမာင္းႏွင္မႈအလင္းႏွစ္ ျမန္ဆန္လြန္းေသာေၾကာင့္ကားတစ္စီးျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္ 

က်ေနာ္ စီးရဲမည္ မဟုတ္ပါ ။ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့ ေကာင္မေလး ေက်ာင္းေျပာင္းသြားပါၿပီ ။ ေကာင္မေလး ေၾကာင့္ ႀကိဳးစားခဲ့သမွ်သည္ သဲထဲေရသြန္ … ရရွိခဲ့တဲ့ အျမတ္က ???

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္မေလးကို က်ေနာ္ ျပန္ရွာရမည္ ။

ေကာင္မေလးေၾကာင့္ ႀကိဳးစားထားခဲ့တဲ့အတိုင္း ေကာင္မေလးနဲ႔ စကားျပန္ေျပာရမည္ ။ အခု က်ေနာ္ 
Conversation တစ္ခု(ဘာပဲလာလာ)အတြက္ ပညာစံုၿပီ ဟု ထင္ပါသည္ ။အရိုးေၾကေၾကအေရခမ္းခမ္း 
လိုက္ရွာပါမည္ ။

သံုးလတိုင္တိုင္ အပူတျပင္းရွာခဲ့သည့္အတြက္ ဇြဲဆုရခဲ့ပါသည္ ။ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီဇြဲဆုကို က်ေနာ္ 

ဆြတ္ခူးရက်ိဳးမနပ္ပါေခ် ။

“သမီးေလးေျပာတဲ့ ျမန္မာသူငယ္ခ်င္းဆိုတာ ေကာင္ေလး ထင္တယ္ ။
အင္း ေျပာရမွာေတာ့ မေကာင္း ဘူးကြယ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္လေလာက္က
သမီးေလး အက္ဆီးဒင့္ျဖစ္ၿပီး ဦးေႏွာက္ထိသြားရွာတယ္ ။
အခု အဲ့ဒီအက်ိဳးဆက္က အာရံုေၾကာထိၿပီး ဆြံ႕အ နားမၾကားျဖစ္သြားတယ္ကြယ္”

က်ေနာ္ ခဏမွင္ေသေနမိသည္ ။ ေကာင္မေလးကေတာ့ က်ေနာ့္ကုိ မ်က္လံုးနဲ႔ရယ္ျပပါသည္ သူ႔ေၾကာင့္ 

ဝမ္းမနည္းဖို႔ အဓိပၸာယ္ႏွင့္ ။ က်ေနာ့္အျဖစ္ကလည္း ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္း ဝမ္းသာလြန္းေတာ့ ဝမ္းပန္းတသာ
အားရပါးရ ႏႈတ္ဆက္သည္ ။ ေနာက္ အာေပါင္အာရင္းသန္စြာျဖင့္ အဂၤလိပ္စာကို သူႏွင့္ေျပာဖို႔ ဘယ္ေလာက္ 

ႀကိဳးစားခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာျပသည္ ။ ေကာင္မေလးကေတာ့ ေျခဟန္လက္ဟန္ျဖင့္
နားမၾကားရေၾကာင္း စကား မေျပာႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာျပရွာသည္ ။ဒါကို က်ေနာ္က စေနာက္ေနသည္ ဟု 

ထင္သည္ ။ေနာက္ သူ႔အေမေရာက္လာၿပီး အေၾကာင္းစံု ရွင္းျပသည္ ။

ဒီလုိနဲ႔ က်ေနာ္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေကာင္မေလးအေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစားမိသည္ ။

 ေနာက္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေမးခြန္း ေတြ ျပန္ေမးေနမိသည္ ။

(၁) ေကာင္မေလး နဲ႔ ဘာလို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ စကားေျပာခ်င္ရတာလဲ ???
(၂) အရွက္ကြဲတာ မခံခ်င္လို႔ သက္သက္ပဲလား???
(၃) ဘာလို႔ ေကာင္မေလးကို သံေယာဇဥ္ျဖစ္ၿပီး အပူတျပင္းလိုက္ရွာခဲ့တာလဲ ???
(၄) ေကာင္မေလး ကို ဘာေၾကာင့္ သနားေနမိတာလဲ  ???
(၅) ေကာင္မေလး နဲ႔ စကားေျပာဖို႔ကို ဒီအခ်ိန္ ဒီအေျခအေနထိ ဘာလို႔ စိတ္မကုန္ေသးတာလဲ ???

ေမးခြန္းမ်ားစြာအတြက္ အေျဖတစ္ခုကိုပဲ လံုလံုေလာက္ေလာက္ရလိုက္ပါသည္ ။

“ေကာင္မေလးကို က်ေနာ္ခ်စ္သည္”

“အခ်စ္သည္ ဘာသာစကားမလို နားလည္မႈႏွင့္ အေကာင္းျမင္မႈပဲ လိုသည္”

က်ေနာ္ ေကာင္မေလးအတြက္ လက္ဟန္ေျခဟန္ဘာသာစကား(ဆြံ႔အ နားမၾကားဘာသာစကား) ကို 

အခ်ိန္ကုန္ခံ အပင္ပန္းခံၿပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အပတ္တကုတ္ႀကိဳးစားၿပီးေသာေနာက္ပိုင္းမွာ
ေကာင္မေလးႏွင့္ ဆက္ဆံေရးပိုတြင္က်ယ္လာသည္ ။
ဆက္ဆံေရး(Communication) ကေန သံေယာဇဥ္ဟူေသာ (မသိစိတ္)ဆက္ႏြယ္မႈ(Relationship) ျဖစ္ေပၚလာသည္ ။
က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားက သံေယာဇဥ္ကို က်ေနာ္ တစ္ဖက္ကမ္းခတ္
ယံုၾကည္စိတ္ခ်ေသာေန႔တစ္ေန႔မွာ ေကာင္မေလးကို ဖြင့္ေျပာလိုက္သည္ ။

က်ေနာ့္မွာ ဆြံ႕အ နားမၾကားႏွလံုးသားတစ္စံုရွိပါသည္ ။



                                                               _____________________________________


ဆုေတာင္းၾကမ္းသူမ်ား

_________ သ င္ း ကြဲ _____________________________


ကၽြန္ေတာ့္မွာ ငါးမွ်ားတံတစ္ေခ်ာင္းရွိတယ္ ။ ငါးမွ်ားတံဆိုေပမယ့္ ထံုးစံအတိုင္း ငါးမွ်ားခ်ိတ္ပါ 

ပါျပီးသားျဖစ္မယ္ဆိုတာ တကူးတက ထည့္ေျပာေနစရာ မလိုေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္ ။ 
ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ အဲ .. မွားသြားတယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္မွာ အိမ္နီးခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ရဲ႕ ေျခရင္းဘက္မွာ

 ေအာင္စည္သူ ဆိုတဲ့လူ ေနျပီး ၊ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ရဲ႕ ေခါင္းရင္းဘက္မွာ စည္သူေအာင္ ဆိုတဲ့လူ ေနတယ္ ။
ေအာင္စည္သူက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာရဲ႕ နာမည္နဲ႔ ဆင္တူ (ထပ္တူက်) ျပီး စည္သူေအာင္က 

ကၽြန္ေတာ့္အစ္မ ငယ္ငယ္တုန္းက ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ရည္းစားရဲ႕ နာမည္ ျဖစ္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းရင္းအိမ္က စည္သူေအာင္ဟာ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မရဲ႕ ရည္းစားေဟာင္း မဟုတ္သလို ၊ 

ကၽြန္ေတာ့္ေျခရင္းအိမ္က ေအာင္စည္သူဟာ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ကဗ်ာဆရာ မဟုတ္ဘူး ။

တစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နီးခ်င္း ေအာင္စည္သူက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ငါးမွ်ားတံကို လာငွားတယ္ ။ 

အဲ့ဒီေန႔မွာပဲ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နီးခ်င္း စည္သူေအာင္က ကၽြန္ေတာ့္ျခံထဲမွာ တီေကာင္လာတူးတယ္ ။
ေအာင္စည္သူ႕မွာ တီေကာင္ရွိလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ငါးမွ်ားတံ လာငွားတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ 

စည္သူေအာင့္မွာ ငါးမွ်ားတံရွိလို႔ ကၽြန္ေတာ့္ျခံထဲမွာ တီေကာင္လာတူးတာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူတူ ငါးသြားမွ်ားမွာ ျဖစ္ႏိုင္သလို ၊ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေနရာစီ 

ငါးသြားမွ်ားမွာလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ အေသခ်ာဆံုးကေတာ့ ေအာင္စည္သူက ကၽြန္ေတာ့္ငါးမွ်ားတံကို
ငွားသြားျပီး ၊ စည္သူေအာင္က ကၽြန္ေတာ့္ျခံထဲမွာ တီေကာင္ လာတူးသြားတယ္ ။

ခဏေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္လိုက္တယ္ ။ ေအာင္စည္သူ႕ကို ငါးမွ်ားတံ ငွားလိုက္ရလို႔ အိပ္လိုက္ျခင္း 

မဟုတ္သလို ၊ စည္သူေအာင့္ကို တီတူးခြင့္ ေပးလိုက္ရျခင္းေၾကာင့္ အိပ္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူး ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္အရ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္လိုက္တယ္ ။
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈအရ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္လိုက္တယ္ ။

အိပ္မက္ထဲမွာ ေအာင္စည္သူက ကၽြန္ေတာ့္ ငါးမွ်ားတံမွာ မိေနတဲ့ ငါးတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနတယ္ ။ 

ပံုျပင္ထဲကလို ဆုသံုးဆု ေတာင္းခိုင္းျပီး သူ႕ကို လႊတ္ခိုင္းတယ္ ။ 
ကၽြန္ေတာ္ ပထမဆံုးဆု ေတာင္းလိုက္တယ္ ။ ျပည့္သြားတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ဒုတိယဆု ေတာင္းလိုက္တယ္ ။
ျပည့္သြားတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ တတိယဆုကို ေတာင္းလိုက္တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ 

ဆုေတာင္းလိုက္တဲ့အတိုင္း ေရွ႕က ဆုေတာင္းႏွစ္ခု ပ်က္ျပယ္သြားတယ္ ။ ဘာမွမျပည့္စံုျခင္းဟာ 
 အလံုးစံုျပည့္ဝျခင္းပဲ လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ခံယူထားတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္ဆက္မက္တယ္ ။

အိပ္မက္ထဲမွာ စည္သူေအာင္က ကၽြန္ေတာ္ တူးေနတဲ့ ျခံထဲက တီေကာင္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ေနတယ္ ။ 

ကၽြန္ေတာ္ စည္သူေအာင့္ကို လက္ညွိဳးနဲ႔ေျချပီး သတ္ပစ္လိုက္တယ္ ။ ဘာဆုမွ ေတာင္းစရာ
မလိုေတာ့သလို ၊ ဘာဆုေတာင္းမွ ျပည့္စရာမလိုေတာ့ဘူး ။

ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မက္က လန္႔ႏိုးလာတယ္ ။ ေအာင္စည္သူက ကန္ထဲမွာ ငါးမွ်ားရင္း ငါးအၾကီးၾကီး (မ်ားမ်ား) 

ရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလို႔ေကာင္းတုန္း ။ စည္သူေအာင္က ျခံထဲမွာ ဟိုဟိုသည္သည္ ဆြရင္း 
တီေကာင္မ်ားမ်ား ရပါေစ လို႔ ဆုေတာင္းလို႔ ေကာင္းတုန္း ။ ကၽြန္ေတာ္က ဂ်က္ကမာၻ
ေဆးေပါ့လိပ္ကို ဖြာရွိဳက္လို႔ေကာင္းတုန္း ။


                                                               _____________________________________

ေကသရာဇာမွန္လွ်င္ မုတ္ဆိတ္မရိတ္

______ ရ င္ န င့္ ေ အ ာ င္ __________________



၁။

တစ္ေန႔ကပဲ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ က်ဳပ္တို႔အဖြဲ႕ ဆံုျဖစ္ၾကတယ္ဗ်။ ပန္းခ်ီဆရာ 

ကိုဘသက္။ ေတးေရးဆရာ ေအတီမိုး။ ဗိသုကာဆရာ ေက်ာ္ထြန္း။ တည္းျဖတ္ဆရာ  ကိုကိုျငိမ္း ေရာ။ ေနာက္ စာေရးဆရာလူငယ္အခ်ိဳ႕နဲ႕။ မိုဘာက အျဖဴေလးေတာင္ပါသေပါ႕။
အဲဒီမွာ ကိုဘသက္က စလိုက္တဲ့ စကားေပါ့ ။

“ကိုရင္နင့္ေအာင္ …. ခင္ဗ်ား မွန္ေကာ ၾကည့္ျဖစ္ရဲ႕လား”

“ဘာလို႕လဲဗ်… အစမရွိ အဆံုးမရွိနဲ႕ ခင္ဗ်ားစကားက”

“ဘာျဖစ္ရမလဲဗ် … ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ားလည္း ျပန္ၾကည့္ဦး .. ဆံပင္က ဘုတ္သိုက္ …
ႏႈတ္ခမ္းေမႊး.. မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြက ၾကည့္လို႕ကို မဟန္ေတာ႕ဘူးဗ်….”

“ေအာ္ .. အဲဒါလား …. မအားဘူးဗ်ာ…
မုတ္ဆိတ္ရိ္တ္ဖုိ႕ကို မအားဘူး …..”

“အန္ … မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖို႕ေတာင္ မအားတဲ့လူေတာ႕
က်ဳပ္ ခုမွပဲ ေတြ႕ဖူးေတာ့တယ္ ရင္နင့္ေအာင္ေရ …”

ကိုကိုျငိမ္းက ေရေႏြးၾကမ္းငဲွ႕ရင္း တအ့ံတၾသၾကီး ဆိုတယ္။ က်ဳပ္ကလည္း 

ဘာျပန္ေျပာရင္ေကာင္းမလဲဆိုတာ မသိေသးခင္မွာပဲ အျဖဴေလးက စကားစတယ္။ လာျပီ။ လာျပီ။ 
သူ႕ထံုးစံအတိုင္း က်ဳပ္ကို ေျမွာက္ေျပာေတာ့တာေပါ့ ။

“ဟာ.. ဦးျငိမ္းရ… ကိုရင္နင့္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္ေတြ ၾကည့္ပါဦး
ခုလိုနည္းပညာေခတ္ထဲမွာ အမွီလိုက္ေနရတဲ့ အြန္လိုင္းဝက္ဘ္ဆိုက္ေတြ …
ေနာက္ ဘာတဲ့ အီးေကာမက္စ္တဲ့ .. ျပီးေတာ့  ေမးလ္ဆာဗာေတြဆိုလား….
ခ်က္ဆာဗာေတြဆိုလား.. အစံုလုပ္ေနတယ္… ဒါတင္လား .. မျပီးေသးဘူး… တစ္ဘက္မွာ သူဝါသနာပါတဲ့ 

သီခ်င္းက ေရးလိုက္၊ ဆိုလိုက္ေသး… ျပီးေတာ့ ဒီဇိုင္းက ဆြဲလိုက္ေသး”

က်ဳပ္ကေတာ႕ အျဖဴေလးေတာ့ စျပီ ဆိုတာ သိလိုက္ပါျပီ။ (အမွန္ေတာ႕ သူေျပာေနတာေတြ က်ဳပ္က 

ဘာတစ္ခုမွ ေကာင္းေကာင္းသိတဲ့ေကာင္မဟုတ္) တစ္ဖြဲ႕လံုးက လည္း သူ႕စကားကို အဟုတ္မွတ္ 
နားေထာင္ေနတာကိုး။ သူကလည္း မျပီးေသးဘူး၊ ဆက္ေျပာတယ္။

“ျပီးေတာ႕ မိုဘာဆိုတဲ႕ ဆိုရွယ္ဘေလာ႕ခ္တစ္ခုမွာလည္း …
စာေတြက ေရးရ …. သူ႕ေလာက္ အလုပ္မ်ားတာ … မုတ္ဆိတ္ရိတ္ႏိုင္မလား” တဲ႕။

ကဲ။ က်ဳပ္က ဘာျပန္ေျပာရမလဲ။ အားလံုးက အျဖဴေလး စကားကို နားေထာင္ျပီးေတာ႕
သည္လိုမွတ္ခ်က္ျပဳၾကတယ္။

“ေလးစားပါတယ္ ကိုရင္နင့္ေအာင္” တဲ႕။

“အဟမ္း .. အဟမ္း ..”

ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိေတာ႕ က်ဳပ္ကလည္း ေခ်ာင္းဆိုးလိုက္တာေပါ႕။

ကိုေက်ာ္ထြန္းက
“ဟုတ္တယ္ဗ်ဳိ႕ .. ကိုရင္နင့္ေအာင္ေရ .. က်ဳပ္တုိ႕ေတာ႕ …
အျမဲအားယားေနတဲ႕ အခ်ိန္ .. ခင္ဗ်ားလို အလုပ္တကယ္လုပ္ႏိုင္တဲ႕ လူေတြကို အားက်တယ္ဗိ်ဳ႕ …”

လို႕ သူတို႕ခ်င္း တင္သြင္းလိုက္၊ ေထာက္ခံလိုက္နဲ႕ေပါ႕ဗ်ာ။ အျဖဴေလးကလည္း မျပီးေသးဘူးဗ်။

“ဒါေပါ႕ .. ကိုေက်ာ္ရ .. ကိုရင္နင့္ေအာင္လို လူမ်ိဳး ..က်ဳပ္တို႕ ႏိုင္ငံမွာ အမ်ားႀကီးလိုတယ္ဗ်ိဳ႕…”

ကဲ။ ၾကီးလိုက္တဲ႕စကား။

“အဲ … ေတာ္ၾကပါေတာ႕ဗ်ာ .. က်ဳပ္လည္း ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေျမွာက္လို႕ မ်က္ႏွာက်က္ ကပ္ေနျပီ”

က်ဳပ္က စကားလမ္းေၾကာင္း ေျပာင္းလို႕ အဲဒီေန႕က ထျပန္လာခဲ႕ပါတယ္။
အမွန္ေတာ႕ က်ဳပ္ကလြဲလို႕ ဘယ္သူမွ မသိဘူးဗ်။ က်ဳပ္ မုတ္ဆိတ္မရိတ္တဲ႕ အေၾကာင္း။
မအားလို႕ မရိတ္ရအာင္ က်ဳပ္က ဘာေကာင္မို႕လို႕လည္းဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားေကာ သိခ်င္လား။ သိခ်င္ရင္လာခဲ႕။
တိုးတိုးေလးေျပာျပမယ္။ ဒါက ထိပ္တန္း လ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေနာ္။


၂။

က်ဳပ္တို႕ ဗမာစကားပံုတစ္ခုရွိတယ္ေလ။ ဘာတဲ႕။
“စားရကံၾကံဳေတာ႕ မုတ္ဆိတ္ပ်ားစြဲ” တဲ႕။
ကဲ။ ခင္ဗ်ားေကာ။ စားရကံ မၾကံဳခ်င္ဘူးလား။ ၾကံဳခ်င္တိုင္း ၾကံဳလို႕ေတာ႕မရဘူးဗ်။
အဲ။ ၾကံဳလာရင္ေတာင္ ခင္ဗ်ားမွာ မုတ္ဆိတ္ရွိမွ ျဖစ္မွာ။ ဟုတ္တယ္။ က်ဳပ္လည္း 

စားရကံေလးမ်ားၾကံဳမလားလို႕ပါ။ ၾကံဳလာရင္လည္း ပ်ားစြဲသာေအာင္ မုတ္ဆိတ္မရိတ္ဘဲ
ထားထားတာဗ်။ ဒါကို လူေတြ ေမးလာရင္ က်ဳပ္က စကားၾကီး စကားက်ယ္နဲ႕ မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖို႕ေတာင္ 

မအားဘူးလို႕ ေျပာလိုက္တယ္ေလ။ ဟား ..ဟား ..ဟား… ။
သိတယ္။ အဲလို..။ ခင္ဗ်ား မရယ္နဲ႕။


၃။

သည္လိုနဲ႕ က်ဳပ္မွာ အလုပ္ေတြလုပ္လိုက္။ စာေတြေလွ်ာက္ေရးလိုက္။
(ေလွ်ာက္ေရးတာကို ပို႕စ္ေမာ္ဒန္လို႕ ေခါင္းစဥ္က တပ္လိုက္ေသး)။ ေနာက္၊အရက္ကေလးေသာက္လိုက္။ 

စကားေတြေလွ်ာက္ေျပာလိုက္။ မလုပ္တာတစ္ခုပဲ။ မုတ္ဆိတ္လံုးဝ မရိတ္ေတာ႕ဘူး။
မရိတ္ေတာ႕ မုတ္ဆိတ္က သစၥာရွိတယ္။ ေတာ္ေတာ္ၾကီး (ၾကည့္မေကာင္းေအာင္) ရွည္လာတယ္။
ဒါကိုပဲ။ အခ်ိဳ႕က အထင္ၾကီးၾကတယ္။ အခ်ိဳ႕က အထင္ေသးၾကတယ္။
မုတ္ဆိတ္ရွည္ရွည္၊ မ်က္ႏွာခၽြန္ခၽြန္၊ လူရုပ္ေတာင္ မေပါက္ေတာ႕တဲ႕ ေကာင္ေတြ႕ရင္
ဘယ္သူလဲမေမးနဲ႕ က်ဳပ္ပဲ။ ေကာင္မေလးေတြကဆို ဒီဘဲၾကီးက ဘာလဲဟ ဆိုတဲ့ ပံုစံနဲ႕
ေဝးေဝးက ေရွာင္တယ္။ က်ဳပ္ကေတာ႕ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လဲ။ သူတို႕မွ မသိတာ။ 

ဘယ္ေတာ႕ ပ်ားလာစြဲမလဲ ေစာင့္ေနတာေလ။
အဲ။ ခက္ေနတာက။ က်ဳပ္ေနတဲ႕ ျမိဳ႕ၾကီး ျပၾကီးမွာ ပ်ားလာစြဲဖို႕ေနေနသာ။
ပ်ားဆိုလုိ႕ တစ္ေကာင္မွ မေတြ႕ရဘူး။ ခက္ေပဘူးလား။ ရွိေတာ႕ရွိတယ္။
ယင္ေကာင္ေတြ။ ဟား ..ဟား..။ မုတ္ဆိတ္ၾကီးနဲ႕ မ်က္ႏွာက အဆီျပန္၊
ေခၽြးက ျပန္ေတာ႕ ေနရခက္ ထုိင္ရခက္နဲ႕။ ယင္ေကာင္ေတြက မုတ္ဆိတ္နား လာျပီး ရစ္သီရစ္သီ 

လုပ္ရင္ေတာ႕ က်ဳပ္သိပ္မုန္းတယ္ဗ်။ လက္နဲ႕ ခါရမ္းျပီး သည္ေကာင္ေတြကို ႏွင္ထုတ္ရတယ္။
စိတ္ထဲမွာေတာ႕ ဒီယင္ေကာင္ေတြ .. သြားစမ္း။ မတန္မရာ။ ပ်ားစြဲဖို႕ထားပါတယ္ ဆိုျပီးေတာ့ေပါ႕။


၄။

မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကို မသိမသာ ေမးၾကည့္မိတယ္။

“ေနပါဦး … ဒီျမိဳ႕မွာ ပ်ားမရွိဘူးလား … က်ဳပ္ေနလာတာၾကာျပီ … ပ်ားလည္းမေတြ႕ဘူးေနာ္”

သူက ဘာလဲဟဆိုတဲ႕ ပံုစံနဲ႕ မ်က္လံုးၾကီးျပဴးျပီး ျပန္ေျပာတယ္။

“ဘာလုပ္မလို႕တုန္းဗ် .. ခင္ဗ်ားက ပ်ားကို”

“ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး… ေမးၾကည့္တာပါ”
လို႕ ေလွ်ာခ်လိုက္ရတယ္။

ဟုတ္တယ္ေလ။ ဆက္ေျပာလို႕ သူကဇြတ္ေမးရင္ က်ဳပ္ရဲ႕ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ၾကီးက ေပၚမွာ စိုးရတာကိုး။
တစ္ရက္ေတာ႕ဗ်ာ။ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖတ္ရင္း က်ဳပ္အတြက္ သိပ္ကို အဖိုးတန္တဲ႕ သတင္းတစ္ခု

ပါလာတယ္။ ေတာတစ္ေတာမွာ ပ်ားေတြ အမ်ားၾကီးရွိတဲ့အေၾကာင္း။
ဟာ။ ဟုတ္ျပီ။ က်ဳပ္ အဲဒီေတာကို သြားမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တယ္။


၅။

မပူပါနဲ႕ဗ်ာ။ ရွိသမွ် အလုပ္ေတြ ပစ္ျပီး က်ဳပ္က အဲဒီေတာကို သြားျပီ။ ဇာတ္လမ္းက အဲဒီမွာ 

စေတာ႕တာပဲ။ ေတာၾကီးကိုေရာက္ေတာ႕ ။
အားပါးပါး။ ေတာၾကီးက ေတာ္ေတာ္နက္တယ္ဗ်ိဳ႕။ ျမိဳင္ရာဇာတြတ္ပီဆိုရင္ေတာ႕ ဒီေတာကို 
ဘယ္ေလာက္နက္နဲေၾကာင္း စာသီဖြဲ႕လို႕ အမဲလိုက္ျပီေပါ႕။ ထားပါ။ က်ဳပ္က တြတ္ပီမဟုတ္ေတာ႕ 
ပ်ားရွိတဲ႕ေနရာကို ရွာရမယ္ေလ။ အမဲလိုက္ရေအာင္လည္း က်ဳပ္က သားေကာင္ေတြအေၾကာင္း
ဘာမွ နားလည္တဲ႕ေကာင္မဟုတ္။ ပ်ားေတြကို ေတြ႕ရင္ေတာ႕ ….။ အင္း ……….ဟဲ...ဟဲ…။ 

က်ဳပ္ကေတာ႕ ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ ၾကိတ္ရယ္လို႕။အဲသည္ေန႕က တစ္ေနကုန္နီးပါးပဲ 
က်ဳပ္ေတာထဲ ေလွ်ာက္ၾကည့္တယ္။ ေတာင္ေတြကိုတက္လိုက္။ လွ်ိဳေျမာင္ေတြထဲဆင္းလိုက္။
သစ္ပင္ေတြကို ေလွ်ာက္ၾကည့္လိုက္။ ေတာင္က်ေခ်ာင္းေတြကပါေသး။ ေရတံခြန္ေတြက ပါေသး။ 

ဒါေပမယ့္ ပ်ားဆိုလို႕ လံုးဝမေတြ႕ရေသးဘူး။ ငါဖတ္လိုက္ရတဲ႕ စာအုပ္မွာေတာ႕ ဒီေတာမွာ ပ်ားေတြ 
အမ်ားၾကီးရွိတယ္ဆိုပဲ။ ဘယ္ေနရာပါလိမ့္ေနာ္။ ေတာၾကီးကလည္း နက္လိုက္တာဗ်ာ။
က်ဳပ္မွာ ပါလာတဲ႕ သံလိုက္အိမ္ေျမွာင္ကို သံုးေပမယ့္လည္း က်ဳပ္မျပန္တတ္ေတာ႕ဘူး။ 

နည္းနည္းလည္း ေၾကာက္လာတယ္။ ျပီးေတာ႕ တျဖည္းျဖည္း ေမွာင္လာျပီေလ။ ဘယ္လိုလုပ္မတုန္း။
ပင္က ပင္ပန္း။ ေခၽြးက ျပန္။ မုတ္ဆိတ္ကလည္း ေခၽြးေတြရႊဲနဲ႕။ ေသလုေမ်ာပါး။

အဲလိုနဲ႕ လွ်ိဳၾကီးတစ္ခုကို အဆင္း။ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္အကြယ္က 

ထြက္လာတဲ႕ ေတာေကာင္ၾကီးတစ္ေကာင္နဲ႕ ပက္ပင္းၾကီး တိုးပါေလေရာဗ်ာ။ ဘာေကာင္ထင္လဲ 
ဟင္။ ေသျပီ။ ျခေသၤ႕ၾကီးဗ်။ လည္ဆံေမႊးဖြားဖြားၾကီးနဲ႕။ မ်က္လံုးနီနီၾကီးက က်ဳပ္ကို 
အစိမ္းလိုက္ဝါးစားေတာ႕မယ့္ပံု။


၆။

“အဲ…. ကိုျခေသၤ႕ၾကီး … ေနကန္းလား… အဲ.. ေနေကာင္းလား”

“ဘာကြ”
ဆိုျပီး ျခေသၤၾကီးက က်ဳပ္ကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္တယ္။

ၾကည့္တာမွ က်ဳပ္ကို ၀ိုင္းၾကီးပတ္ပတ္လုပ္ျပီး ၾကည့္တာဗ်။ က်ဳပ္က အလယ္မွာ။ သူက က်ဳပ္ကို 

ပတ္ျပီးၾကည့္ေနတယ္ဗ်ာ။ စဥ္းစားၾကည့္.။ က်ဳပ္မွာေတာ႕ ဒူးေတြကလည္းတုန္လို႕။
ေခၽြးေတြကလည္း ျပန္လို႕။ ျခေသၤ႕ၾကီးက က်ဳပ္ကို ေသခ်ာၾကည့္တယ္။ သူၾကည့္တာက ေနာက္ဆံုး က်ဳပ္ရဲ႕ 

မုတ္ဆိတ္ေနရာကို ေရာက္သြားေတာ႕ သူ႕ရဲ႕ မ်က္လံုးၾကီးက ပိုျပဴးသြားတယ္။ ျပီးေတာ႕ သူက ေမးတယ္။

“ေနစမ္းပါဦး  .. မင္းက ဘာအေကာင္လဲ”

“ဗ်ာ … က်ဳပ္က လူေလ”

“မျဖစ္ႏိုင္ဘူး…. လူဆိုရင္ မုတ္ဆိတ္ေမႊးက အဲေလာက္မရွည္ႏိုင္ဘူး …
ငါစားဖူးတဲ႕ လူေတြထဲမွာ မုတ္ဆိတ္အဲ့ေလာက္ရွည္တာ မရွိဘူးကြ”

ျမတ္စြာဘုရား။ ငါစားဖူးတဲ႕ လူေတြဆိုပါလား။ က်ဳပ္ေတာ႕သြားျပီ။ ေျပးလို႕လည္း 

လြတ္မယ့္ပံုမေပၚ။ ေသျပီဆရာ။ သူနဲ႕ ျပန္ခ်ရေအာင္လည္း ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႕။ 
ဒီေတာ႕ ေနဦး။ ၾကံရဖန္ရမွာေပါ႕။

“ဟုတ္ပါတယ္.. လူေတြက မုတ္ဆိတ္သိပ္မရွည္ပါဘူး…က်ြန္ေတာ္ကေတာ႕ ျခေသၤ႕ေတြရဲ႕ မုတ္ဆိတ္ကို 

အားက်လို႕ ခုလို ရွည္ေအာင္ထားထားတာပါ” လို႕ ဖားရတာတာေပါ႕။

ျခေသၤၾကီးက တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားတယ္။
ဟဲ။ ပုိင္တယ္မလား။

“အန္… မင္းက လူကလူပဲ ..ျခေသၤ့ေတြကို အားက်စရာလား…
ဒီမယ္ ေဟ႕ေကာင္ လူ … ေကသရာဇာ ျခေသၤ႕တို႕မည္သည္ မုတ္ဆိတ္မရိတ္ဘူးကြ..”

ဗ်ာ….။ ေကသရာဇာ ျခေသၤ႕တို႕မည္သည္ မုတ္ဆိတ္မရိတ္ဘူးတဲ႕။ မိုက္လိုက္တဲ႕ စကား။ 

ဒါဆို လူေတြက မုတ္ဆိတ္ရိတ္ရမွာလား။ မရိတ္ရင္ ဘာျဖစ္မွာတုန္း။ အင္း။ မရိတ္ရင္ အခ်ိဳ႕လူေတြက
လူထူးလူဆန္းလိုၾကည့္ၾကမယ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြက ရြံၾကမယ္။ က်ဳပ္က ဘာျပန္ေျပာရမလဲ စဥ္းစားေနတုန္း၊
သူက က်ဳပ္အနားတိုးလာတယ္။

“အဲ … အစ္ကိုၾကီး ျခေသၤ႕ .. ဘာလုပ္မလို႕လဲဟင္”

“ဘာလုပ္ရမလဲ .. မင္းကို ငါ စားမလို႕ေပါ႕” လို႕
ေျပာေျပာဆိုဆို .. က်ဳပ္ကို ခုန္အုပ္လိုက္တယ္။

အား………………………………………………။


၇။

အဲဒီအိပ္မက္ၾကီးမက္ျပီး လန္႕ႏိုးလာေတာ႕ က်ဳပ္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ အျမန္ေျပး၊ မုတ္ဆိတ္ေမႊးေတြ 

ရိတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ရင္ေတြက တဒုန္းဒုန္းခုန္လို႕။ ေၾကာက္လိုက္တာဗ်ာ။ ရိတ္ပစ္တယ္။
မုတ္ဆိတ္ေတြေကာ။ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြေကာ။ အကုန္ေျပာင္ေအာင္ ရိတ္ပစ္လိုက္တယ္။
ေၾသာ္..။ လူဆိုတာ စားရကံၾကံဳေအာင္ ေစာင့္ေနစရာမလိုဘူး မဟုတ္လား။
ကိုယ္စားရဖုိ႕ ကိုယ့္ဘာသာ ရွာေပါ႕ဗ်ာ .. လို႕ ေျဖေတြးေလးေတြးရင္းေပါ႕ေလ။
ဒါေပမယ့္ တစ္ခုပဲ။ က်ဳပ္သိလိုက္ရတာက …. ။
ေကသရာဇာမွန္လွ်င္ (စားရကံ ၾကံဳလာဖုိ႕အတြက္)  မုတ္ဆိတ္မရိတ္တဲ႕။

၀န္ခံခ်က္။    ။  Grigory Riklin ရဲ႕ Tigers Wont’s Shave ဆုိတဲ႕
၀တၳဳတိုကို ဖတ္၍ အေတြးတစ္ခုရကာ ေရးပါသည္။ သုိ႕ေသာ္
မူလ ဇာတ္လမ္းကို လံုး၀ မွီျငမ္းထားျခင္းမျပဳပါ။



                                                               _____________________________________

အင္တာဗ်ဴး


Digital ကဗ်ာဆရာမ Amaranth Borsuk ႏွင့္ Interview
( ပံုႏွိပ္ႏွင့္ digital ကို ေပါင္းစပ္ျပီး ကဗ်ာျပဳလုပ္ျခင္း )

·
_______________ ဟံ လ င္ း ______________________________________________________

Amaranth Borsuk ( 1980 - ) ဟာ ကဗ်ာဆရာ (မ) ၊ စာေပပညာရွင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္ ။ သူမရဲ႕ထင္ရွားတဲ့
လက္ရာေတြဟာ Handiwork ( 2011 Slope Edition Poetry Prize အတြက္ Paul Hoover က ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာ
စာအုပ္ ) ၊ Tonal Saw ( The Song Cave , 2010 ) နဲ႔ Brad Bouse နဲ႔ တဲြထုတ္တဲ့ ပံုႏိွပ္ / digital ကျပား Between
Page and Screen 2011 တို႔ျဖစ္တယ္ ။ သူမဟာ 2011 အတြက္ Gulf Coast Poetry Prizeကို ရရွိခဲ့သူလည္းျဖစ္ျပီး
သူမရဲ႕ကဗ်ာေတြ ၊ essay ေတြနဲ႔ ဘာသာျပန္ေတြကို ပံုႏိွပ္ေလာကနဲ႔ online media ႏွစ္ခုစလံုးမွာ က်ယ္ျပန္႔စြာေတြ႔
ျမင္ေနရတယ္ ။ သူမဟာ University of Southern California ကေန Ph.D in Creative Writing & Literature ဘဲြ႕
ကို ရရွိထားတယ္ ။ လက္ရွိအေနနဲ႔ သူမဟာ Massachusetts Institute of Technology မွာ Creative Writing နဲ႔
digital poetry ကို သင္ၾကားေပးေနသူတစ္ဦးျဖစ္သလို Humanities ဘာသာရပ္ကို တက္ေရာက္သင္ယူေနတဲ့
ပါရဂူဘဲြ႕လြန္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးလည္းျဖစ္တယ္ ။ သူမရဲ႕ထင္ရွားတဲ့ကဗ်ာလက္ရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Between Page
and Screen အေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္ ။ 2011 ခုႏွစ္က dailybrink website မွာေတြ႕ရွိခဲ့တဲ့ dailybrink
နဲ႔ သူမတို႔ရဲ႕ interview ျဖစ္ပါတယ္ ။ သူမရဲ႕လက္ရာကို http://betweenpageandscreen.com မွာ
ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် သြားေရာက္ေလ့လာႏိုင္ပါတယ္ ။

ေမး ။     ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ကိုယ္ေရးအက်ဥ္းမွာ ခင္ဗ်ားဟာ digital poetry ကို ၾကိဳးပမ္းတည္ေဆာက္သူတစ္ေယာက္
သင္ၾကားပို႔ခ်သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ပါရွိတယ္ ။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ digital poetry ကို ဘယ္လိုအဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုမလဲ ။



ေျဖ ။     ။ MIT မွာ ကၽြန္မသင္တဲ့အတန္းအတြက္ကေတာ့ျဖင့္ digital poetry ဆိုတာ ေခတ္ျပိဳင္ digital media ကို
သံုးျပီးဖန္တီးထားတဲ့ ဒါမွမဟုတ္ ေခတ္ျပိဳင္ digital media သံုးျပီးဖတ္ရတဲ့ ဘယ္ကဗ်ာမဆိုပါပဲ ။ အတန္း
ထဲမွာ ကဗ်ာေတြရဲဲ႕ digital video ေတြဖန္တီးဖို႔အတြက္ အလိုအေလ်ာက္စာသားထုတ္စက္ေတြကို
programming သံုးျပီးဖန္တီးရတာ အစအဆံုး အကုန္လုပ္ရတယ္ ။ ျပီး flash ကဗ်ာေတြ ဖန္တီးတာေကာေပါ့ ။



ေမး ။     ။ digital poetry ဟာ ခင္ဗ်ားသင္တဲ့အတန္းေတြျပင္ပမွာေကာ ျဖစ္ထြန္းသလား ။
ဒါဟာ ကဗ်ာေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ အခန္းက႑သစ္တစ္ခုလား ။



ေျဖ ။      ။ digital poetry ဟာ ရွင္သန္ဖြံ႕ျဖိဳးေနတဲ့ကဗ်ာပံုသ႑ာန္တစ္ခုပဲ ။ digital poetry ကိုဖန္တီးေနတဲ့
စာေရးဆရာေတြ နဲ႔ အႏုပညာရွင္ေတြ ပါဝင္တဲ့ အံ့မခန္း အဖဲြ႕အစည္းတစ္ခုရွိတယ္ ။ ႏွစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္
conference ေတြလည္း သူတို႔လုပ္ၾကတယ္ ။ ျပီးခဲ့တဲ့ May က conference မွာေတာင္ သူတို႔ရဲ႕
ဆယ္ႏွစ္ေျမာက္ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔အခမ္းအနားကို က်င္းပခဲ့ၾကေသးတယ္ ။ အ့ဲဒီအဖဲြ႕ဟာ ကၽြန္မတို႔ေတြရဲ႕
ကဗ်ာအေပၚ ေတြ႕ၾကံဳခံစားပံု နယ္ျခားမ်ဥ္းေတြကို တြန္းထိုးခ်ဲ႕ထြင္ေပးေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕တစ္ခု
ေပါ့ ။ ပင္မေရစီးထဲကို အျပည့္အဝ လႊမ္းမိုးဝင္ေရာက္ႏိုင္ျခင္းမရွိေသးဘူးလို႔ေတာ့ ထင္ပါတယ္ ၊
ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာေလာကရဲ႕ ၾကီးမားတဲ့အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုေတာ့ျဖစ္တယ္ ။



ေမး ။     ။ Between Page and Screen ရဲ႕ စိတ္ကူးအယူအဆအေၾကာင္းကို ေျပာျပႏုိင္မလား ။



ေျဖ ။     ။ ကၽြန္မတို႔ဟာ ဖန္သားျပင္ေတြေပၚမွာ ၊ လက္ကိုင္ပစၥည္းကိရိယာေတြေပၚမွာ ၊ computer ေတြေပၚမွာ
စာဖတ္ေနၾကရတာ မ်ားသထက္မ်ားမ်ားလာေနတယ္ ။ အဲဒီ့လက္ရွိ စာဖတ္ေနၾကရတဲ့အေျခအေနကို
ရည္ညႊန္းဖို႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဖန္တီးခ်င္ေနခဲ့ၾကတဲ့ Brad နဲ႔ ကၽြန္မတို႔ဆီကေန Between Page and
Screen အတြက္ idea ထြက္လာတာေပါ့ ။ ဒါေပမဲ့လည္း စာအုပ္ေတြကိုကိုင္တြယ္ထိေတြ႕လို႔ရတဲ့
ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းေလးေတြအျဖစ္နဲ႔ အမွန္တကယ္ျမတ္ႏိုးၾကသူေတြ ကၽြန္မအပါအဝင္ အမ်ားၾကီးရွိေသး
တယ္ေလ ။ ကၽြန္မအတြက္က်ေတာ့ ကၽြန္မဟာ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္တာေၾကာင့္သာမကဘဲ
စာအုပ္ျပဳလုပ္ျခင္းအႏုပညာနဲ႔စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံတစ္ခုလည္းရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္
စာအုပ္ေတြကို ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းေတြအျဖစ္ ျမတ္ႏိုးမိတာပါပဲ ။ Augmented Reality * ဟာ
" စာသားအေနနဲ႔ စာမ်က္ႏွာနဲ႔ဖန္သားျပင္ ႏွစ္ခုလံုးကိုရရွိဖို႔လိုအပ္တဲ့ ဒီစူးစမ္းလ့လာေရး space အတြက္
စပ္ခ်ဳပ္ထားတဲ့အရာ " က်ေနတာပဲ ။



ေမး ။     ။ ဒီ project ထဲက ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ Brad ဆီမွာ နည္းပညာေက်ာေထာက္ေနာက္ခံတစ္ခု
ရွိတယ္ေနာ္ ။ မွန္တယ္မဟုတ္လား ။



ေျဖ ။     ။ Brad ဟာ website အသံုးျပဳသူေတြ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕မႈရွိဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္ ။ Flash နဲ႔လည္း
စိတ္ဝင္စားစရာေတြ အမ်ားၾကီးလုပ္ခဲ့ဖူးတယ္ ။ ဆိုေတာ့ နည္းပညာကိစၥေတြအားလံုးအတြက္ သူ႕ကိုယံုၾကည္စိတ္ခ်
ႏိုင္မွန္း ကၽြန္မသိခဲ့တယ္ ။ ဒါတင္မက စာအုပ္ဟာဘယ္လိုပံုျဖစ္ႏိုင္သလဲ ဆိုတာကိုပါ ကၽြန္မတို႔ေျပာျဖစ္ခဲ့
ၾကေသးတယ္ ။ 3D ပံု ထုတ္ဖို႔အတြက္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခအလားအလာကို ေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့ ။ အဲဒီ့ေဆြးေႏြးမႈ
ကေန ကၽြန္မကိုႏိႈးဆြလႈံ႕ေဆာ္ခဲ့တာက စာသားအေနနဲ႔ perform လုပ္ႏိုင္မယ့္ တျခားနည္းလမ္းေတြ
အေၾကာင္း စဥ္းစားေတြးေခၚမိေစဖို႔ေပါ့ ။ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ဆိုတာက 2D ေလာက္ကိုပဲ စိတ္ကူး
ခ်င္ၾကတာ ။ ျပီးေတာ့ စာစီစာရိုက္ graphic နဲ႔ လုပ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္မွ ျပင္ညီတစ္ခုေပၚက အျမင္ပိုင္း
ဆိုင္ရာ arrangement တစ္ခုသာသာပဲရွိေသးတာေလ ။ Augmented Reality ရဲ႕ ထူးျခားမႈတစ္ခုက
ဘာလဲဆိုေတာ့ သူက ဝုန္းခနဲေပါက္သြားတဲ့အရာတစ္ခု ျဖစ္ေနတာပဲ ။ 3D ဆန္ဆန္ လုပ္ဖို႔စဥ္းစားခဲ့ၾက
တာဟာ ကၽြန္မတုိ႔အတူတူလုပ္ခဲ့ၾကတာေတြထဲက တစ္ခုေပါ့ ။



ေမး ။     ။ Augmented Reality နဲ႔အထူးသျဖင့္စပ္လ်ဥ္းတဲ့ အသြင္ေျပာင္းျဖစ္ႏိုင္ေျခတစ္ခုကို ခြင့္ျပဳ
ထည့္တြက္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာပိုင္းဆိုင္ရာေတြကေကာ ။



ေျဖ ။     ။ ( စဥ္းစားလ်က္ ) အေၾကာင္းတစ္ခ်က္က ကဗ်ာဆိုတာ အမ်ားအားျဖင့္ ဘာသာစကားအေၾကာင္း
စကားလံုးေတြကို အေသးစိတ္စစ္ေဆးျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္ႏွင့္ျပီးသားပါ ။ Between Page and
Screen မွာ Page နဲ႔  Screen ဆိုတဲ့ စကားလံုးေတြအေပၚ အေလးအနက္သံုးသပ္ထားတဲ့ ကဗ်ာေတြ
ပါတယ္ ။ စာလံုးေတြကို  အေပၚေအာက္ ၊ ေရွ႕ေနာက္ ၊ ဘယ္ျပန္ညာျပန္ ေရးေနၾကတဲ့ သူတို႔
( Page and Screen ) မွာ အျပန္အလွန္ စာဝွက္ message လိုမ်ိဳးေတြ ရွိၾကတယ္ ။ သူတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္
နာမည္ေတြအတြက္ စကားလံုးေတြဟာ ဘာအဓိပၸာယ္ရွိသလဲဆိုတဲ့အေၾကာင္း message ေတြေပါ့ ။
သူတို႔ေတြဟာ စကားလံုးရင္းျမစ္ေဗဒအထိ ေဖာက္ထြင္းျပီး ဘာသာစကားနဲ႔ တကယ္ကို
ကစားေနၾကတာပါ ။



ေမး ။     ။ စာအုပ္ သရုပ္ျပ video ကို ၾကည့္ရတာဟာ ဒီ project ရဲ႕ ေခါင္းစဥ္အေၾကာင္းကို ေတြးေတာက်န္ရစ္ေန
ေစတယ္ ။ Page ကိုေတြ႕တယ္ ။ Screen ကို ေတြ႕တယ္ ။ ျပီးေတာ့ Between ဆိုတာကို ပိုသိခ်င္သြား
ခဲ့တယ္ ။ သူတို႔ႏွစ္ခုၾကားမွာ ဘာရွိသလဲ ။ စိတ္ကူးယဥ္ျခင္းမ်ားလား ။ စာဖတ္သူမ်ားလား ။



ေျဖ ။     ။ အဲ့ေမးခြန္းအတြက္ ရွင့္မွာရွိေနတဲ့အေျဖေတြကိုေတာ့ ကၽြန္မသေဘာက်တယ္ ။ " Between ဆိုတာ
ဘာလဲ ၊ Between ကို ဘယ္လိုနားလည္ၾကသလဲ " ဆိုတာဟာ ဒီ project ကတင္ျပဖို႔ ၾကိဳးစားထားတဲ့
ေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္တယ္ထင္တယ္ ။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ကေတာ့ စာဖတ္သူဆိုတာ ရွိကိုရွိတယ္ ။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ စာဖတ္သူမရွိဘဲ ကဗ်ာေတြဘယ္ေတာ့မွေပၚထြက္လာမွာမဟုတ္လို႔ ။ စာအုပ္ကို
ကိုင္ဖို႔ ၊ web စာမ်က္ႏွာကိုဖြင့္ဖို႔ ၊ ဖန္သားျပင္ေပၚက ကဗ်ာေတြကို ၾကည့္ရႈဖုိ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္
ကေတာ့ရွိရမယ္ ။ အဲဒါအျပင္ စပ္ကူးမတ္ကူး  ၾကားကိစၥ ( in - between ) လိုမ်ိဳးကလည္း Page နဲ႔
Screen တို႔အၾကား ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈအတြက္ ရည္ညႊန္းခ်က္တစ္ခုပါပဲ ။ ဆိုေတာ့
ပံုသ႑ာန္နဲ႔ အေၾကာင္းအရာ ႏွစ္ခုလံုးအတြက္ ရည္ညြန္းခ်က္တစ္ခုေပါ့ ။



ေမး ။     ။ နည္းပညာကေကာ ဘယ္လိုအလုပ္လုပ္တာလဲ ။ လူအမ်ားစု အသံုးျပဳႏွင့္ျပီးသား နားလည္ထားႏွင့္
ျပီးသား တစ္ခုခုနဲ႔ ဆင္တူသလား ။



ေျဖ ။     ။ ကၽြန္မတို႔ေတြ အျပန္အလွန္ဆက္သြယ္ေနႏွင့္ျပီးသားနည္းပညာေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးတူပါတယ္ ။
ရွင့္မ်က္ႏွာအနီးတဝိုက္မွာ Animation ေတြလြင့္ေမ်ာေနေစမယ့္ Skype Plug-in တစ္ခု ရွင့္မွာရိွေကာင္း
ရွိမယ္ ။ Between Page and Screen ကို Flash နဲ႔ေရးထားတာ ၊ ရွင့္ webcam က ဖန္သားျပင္ေပၚက
အရုပ္ေပးပို႔မႈကို ခ်ံဳ႕လိုက္တာနဲ႔ သူက အျဖဴအမည္းေတြအျဖစ္ေျပာင္းသြားေစျပီး ေလးေထာင့္ကြက္
ေတြကို ရွာေရာ ။ ေလးေထာင့္ကြက္တစ္ခုကိုေတြ႕ျပီဆိုတာနဲ႔ အဲ့ေလးေထာင့္ကြက္ရဲ႕အတြင္းပိုင္းကို
ဖတ္ေရာ ။ ျပီး ပံုစံအသြင္ကို သိရျပီဆိုတာနဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ့ animation ေတြ ထြက္ေပၚလာေတာ့တာပဲ ။
သူက ေလးေထာင့္ကြက္ေတြရဲ႕ ပံုပ်က္ယြင္းေနတဲ့ေထာင့္ေတြကို အသံုးခ်ျပီး ေလးေထာင့္ကြက္ရဲ႕
တည္ေနရာကို စစ္ေဆးဆံုးျဖတ္ ၊ ျပီး အဲ့ပံုရိပ္ကတစ္ဆင့္ အဲ့ပံုရိပ္ရဲ႕ 3D ကို ပံုေဖာ္ႏိုင္တာ ။ အဲဒီေတာ့
ရွင္ေရႊ႕လိုက္တာနဲ႔ ပံုရိပ္ကလည္း လိုက္ဖက္တဲ့ Fashion တစ္ခုခုနဲ႔ ေရြ႕သြားမွာ ။ ဒါဟာ နည္းပညာသစ္
တစ္ခုအေနနဲ႔သာမကပါဘူး ။ ရွင့္အေနနဲ႔ ၾကီးမားက်ယ္၀န္းတဲ့ ေနရာေတြ ဥပမာ Virtual Reality Space
လိုေနရာေတြ ( မ်က္မွန္ေတြ နားၾကပ္ေတြတပ္ရတဲ့ 3D ရုပ္ရွင္ရံုလို ပုံရိပ္ေယာင္အရွိတရား ေနရာေတြ )
မွာသာ ကစားႏိုင္ခဲ့တဲ့ Augmented Reality ဟာ အခု ရွင့္ဆီကို အိမ္သံုး computer တစ္လံုးရဲ႕ flash
ကေနတစ္ဆင့္ ေရာက္ရွိလာတာကလည္း အသစ္အဆန္းတစ္ခုပဲေပါ့ ။



ေမး ။     ။ ပါဝင္တဲ့နည္းပညာအေပၚ စိတ္လႈပ္ရွားေစမႈေၾကာင့္ စာအုပ္ရဲ႕အေၾကာင္းအရာဟာ တစ္နည္းနည္းနဲ႔
ေနာက္ေကာက္က် ေမွးမိွန္သြားျပီလား ။



ေျဖ ။     ။ လံုးဝမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး ။ အနည္းဆံုးေတာ့ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မအတြက္ မဟုတ္ပါဘူး ။
စာအုပ္ျပဳလုပ္ျခင္းအႏုပညာနဲ႔ Digital poetry ႏွစ္ခုစလံုးမွာ လက္ရာဟာ သူ႔ ၾကားခံ Medium အတြက္
ေမးခြန္းထုတ္ႏိုင္ရမယ္လုိ႔ ကၽြန္မယံုၾကည္တယ္ ။ သူတုိ႔ တကယ္ ႏွစ္ပင္လိမ္ၾကရမယ္ ။ စာအုပ္ထဲက
ကဗ်ာေတြဟာ သိပ္ပံုႏိွပ္ဆန္ / Digital ဆန္တဲ့ ပတ္သက္မႈကို ရွင္းျပဖို႔ၾကိဳးစားထားတဲ့ စကားလံုးကစား
နည္းေတြနဲ႔အျပည့္ပဲ ။ Page နဲ႔ Screen တို႔ဟာ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္ဆန္ဆန္ပတ္သက္မႈရဲ႕ အကန္႔
အသတ္ေတြကို ေပၚလြင္ေစဖို႔ၾကိဳးပမ္းၾကတာနဲ႔အမွ် စာဖတ္သူအေနနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ ပတ္သက္မႈဟာ
ပိုက်ယ္ျပန္႔ျပီး  အက်ပ္အတည္းဆိုက္ေနမွန္း အာရံုခံမိမွာပါ ။
တခ်ိဳ႕ လူေတြအတြက္က်ေတာ့ အေၾကာင္းအရာဟာ ဒုတိယက်တယ္ ထင္ပါတယ္ ။ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့
ဒါ Okay ပါပဲ ။ စာအုပ္ကိုဖြင့္လိုက္ျပီး တစ္ခုခုျဖစ္သြားတာကိုျမင္လိုက္ရတဲ့ ၾကည္ႏူးစရာအခိုက္အတန္႔
ကေလးဟာ စာဖတ္သူရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာအေတြ႔အၾကံဳျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ Okay ေနျပီ ။ ကၽြန္မတို႔
အမွန္တကယ္လုပ္ခ်င္ခဲ့တာက ဘာလဲဆိုေတာ့ " Pop-up စာအုပ္ေတြကို ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ေဆာ့ေနတဲ့
ကေလးတစ္ေယာက္ေပ်ာ္ရႊင္ေနသလုိမ်ိဳး စိတ္လႈပ္ရွားစရာအာရံုတစ္ခုခု " ကို ရွင္တို႔ခံစားရဖို႔အတြက္
ဖန္တီးေပးဖို႔ ။ လူၾကီးေတြအတြက္က်ေတာ့ အဲ့နည္းနဲ႔စိတ္လႈပ္ရွားရတဲ့စာအုပ္ေတြ မ်ားမ်ားစားစား
မရွိဘူး ။ ေတြ ့ခဲ့ၾကရျပီေတာ့ ထင္ပါတယ္ ။



ေမး ။     ။ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ၾကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ အခက္ခဲဆံုးအပိုင္းကဘာလဲ ။
ထင္မွတ္မထားတဲ့ အခက္အခဲတစ္ခုခုမ်ား ရွိခဲ့သလား ။



ေျဖ ။     ။ အခက္ခဲဆံုးအပိုင္းကေတာ့ စာအုပ္ကို ပံုႏွိပ္ထုတ္ယူျခင္းနဲ႔ လက္ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္လုပ္ျခင္းပဲ ။ အစအဆံုးလုပ္ဖို႔
တစ္လေလာက္္ေတာင္ၾကာခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္မက Artist edition ဆယ့္ႏွစ္မ်ိဳးလုပ္ခဲ့တယ္ ၊ Siglio ပံုႏိွပ္
တုိက္က လူထုေစ်းကြက္အတြက္ edition ကုိ ထုတ္ေ၀မယ္ဆိုေတာ့ ကၽြန္မတို႔ေတြ တုန္လႈပ္၀မ္းသာ
ခဲ့ရတယ္ ။ စာအုပ္ကို ပိုက်ယ္ျပန္႔တဲ့ ပရိသတ္ၾကီးဆီ ျဖန္႔ခ်ိဖို႔အေၾကာင္း စဥ္းစားရတာဟာ ကၽြန္မတို႔
အတြက္ အဟုတ္ရင္ခုန္စရာပါပဲ ။ ထုတ္ေ၀သူ Lisa Pearson ဟာ ကၽြန္မတို႔ေတြ စိတ္ကူးေကာင္း
ေကာင္းနဲ႔ ရသပါပါ လုပ္ေနၾကမွန္း သေဘာေပါက္သြားခဲ့ျပီး စာေပနဲ႔အျမင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေရာစပ္ထားတဲ့
စာအုပ္ေတြကိုထုတ္ေဝဖို႔  ရည္ရြယ္ေတာ့တယ္ ။ လွပါတယ္ သူ႔စာအုပ္ေတြ ။





ေမး ။     ။ ရုပ္ဝတၳဳပစၥည္းတစ္ခုအေနနဲ႔ စာအုပ္ရဲ႕အေရးပါမႈအေၾကာင္းကို ေစာေစာက ခင္ဗ်ားနည္းနည္း      
ေျပာခဲ့တယ္ေနာ္ ။ Between Page and Screen ကို ဖန္တီးခဲ့တုန္းက တကယ့္စာအုပ္အစစ္ကို
ဖန္တီးခဲ့တဲ့ေနရာမွာ ဘယ္အရာဟာ  ခင္ဗ်ားအတြက္အေရးပါခဲ့သလဲ ။



ေျဖ ။     ။ ကန္႔သတ္ edition အတြက္ စာအုပ္ျပဳလုပ္ျခင္းအႏုပညာနဲ႔ အရည္အေသြးျမင့္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ယူျခင္း
အေၾကာင္း ေျပာဆိုထားတာဟာ အေရးၾကီးပါတယ္ ။ Animation ကို ပံုေဖၚေပးသူေတြဟာ ရာစုႏွစ္လယ္
စာအုပ္အႏုပညာရွင္ Dieter Roth ကိုအမွတ္ရေစတယ္ ။ ပံုစံေတြအမ်ားၾကီးကိုက္ျဖတ္ထားတဲ့
စာအုပ္ေတြလိုမ်ိဳး ၊ ျခားနားတဲ့ design အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔စာရြက္ေတြဟာ တစ္ခုေပၚတစ္ခုထပ္ေနတဲ့
စာအုပ္ေတြလိုမ်ိဳး စာအုပ္လွလွေလးေတြ သူလုပ္ခဲ့တယ္ ။ သူလုပ္ေနက် ပံုစံတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ေလးေထာင့္
ကြက္ပံုစံကို ကၽြန္မလုပ္ခ်င္ခဲ့တယ္ ။ အေကာင္းစားပံုႏိွပ္စကၠဴကို စာစီ ၊ ပံုႏွိပ္ ၊ ထုတ္ယူျပီး
လက္ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ထားတယ္ ။ အစဥ္အလာအတိုင္းလည္း ျဖစ္ေအာင္ေပါ့ ။



ေမး ။     ။ ဒီပံုႏွိပ္တစ္ဝက္ digital တစ္ဝက္ ေလာကထဲကို စတင္ဝင္ေရာက္ဖို႔ တာစူေနတဲ့
ကဗ်ာဆရာေတြအတြက္ ခင္ဗ်ား ဘာအၾကံဥာဏ္ေပးမလဲ ။



ေျဖ ။     ။ ( စဥ္းစားလ်က္ ) နည္းပညာရဲ႕ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကို မခံယူပါနဲ႔ လုိ႔ ေျပာရမွာပဲ ။ ရွင္တစ္ခုခုလုပ္ခ်င္ရင္
ရွင့္ကိုလုပ္ျဖစ္ဖို႔အကူအညီေပးႏိုင္မယ့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကိုရွာပါ ။ ရွင္ဟာ စာေရးဆရာတစ္ေယာက္
ဆိုရင္ ရသေဗဒကို ေမ့မပစ္ပါနဲ႔ ။ ရွင္ဟာ ရသသမားတစ္ေယာက္ဆိုရင္လည္း စကားလံုးေတြအေၾကာင္း
ကို ေမ့မပစ္လိုက္ပါနဲ႔ ။ ႏွစ္ခုစလံုးဟာအေရးၾကီးလို႔ပါ ။



ေမး ။     ။ ဒါဟာခင္ဗ်ားရဲ႕အ့ံမခန္း project နဲ႔ စပ္လ်ဥ္းတဲ့ ျပည့္စံုတဲ့အၾကံဥာဏ္ပါပဲ ။ So thank you ။
ခင္ဗ်ားနဲ႔ Brad ေနာက္ေကာ ဘာေတြလုပ္ဦးမွာလဲ ။



ေျဖ ။     ။ Immersive ( 3D စနစ္ဆန္ဆန္ Surround ဆန္ဆန္ ) ျဖစ္တဲ့ ၊ interactive ျဖစ္တဲ့ website သီးသန္႔
ကဗ်ာအေတြ႕အၾကံဳတစ္ခုကို ဖန္တီးဖို႔အတြက္ X-Box ( Video game ) နဲ႔ တဲြအလုပ္လုပ္ႏိုင္မယ့္
အခြင့္အလမ္းေတြကို ရွာေဖြေနပါတယ္ ။ အနာဂါတ္ project အေနနဲ႔က ကဗ်ာဆရာ Kate Durbin နဲ႔
တြဲျပီး ကၽြန္မတို႔အတူေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေတြပါ၀င္တဲ့ e-book တစ္အုပ္လုပ္ေနပါတယ္ ။ Excess Exhibit
လို႔ ယာယီနာမည္ေပးထားတယ္ ။


Note :

Augmented Reality = computer / digital အထူးျပဳထားေသာ
အတုအေယာင္အရွိတရားနည္းပညာတစ္မ်ိဳး




                                                               _____________________________________


Download Zone


ခရမ္းရိပ္ အြန္လိုင္း အနုပညာ မဂၢဇင္း ေဖေဖာ္၀ါရီ အား ေအာက္ပါလင့္တြင္ ေဒါင္းလုပ္ရယူနိုင္ပါသည္ ။



ခရမ္းရိပ္ အြန္လိုင္းအနုပညာမဂၢဇင္း [ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၂၀၁၂ ]




                                                               _____________________________________


 ခရမ္းရိပ္ မဂၢဇင္းသို႔ စာမူမ်ားေပးပို႔လိုပါက purpleshademagazine@gmail.com သို႔ ေပးပို႔နိုင္ပါတယ္ ။
အားေပးမႈအား အထူး ေက်းဇူးတင္လ်က္ ။ ။ ။

- ခရမ္းရိပ္ အြန္လိုင္းအနုပညာ -



ဆက္လက္ၾကိဳးစားပါဦးမည္

0 comments:

Post a Comment